Co to jest hipogonadyzm wtórny (hipogonadotropowy) u mężczyzn i jego leczenie za pomocą tradycyjnej medycyny

Zapobieganie

Męski hipogonadyzm jest patologią spowodowaną niedoborem męskich hormonów (androgenów), co prowadzi do niedorozwoju genitaliów i niepłodności.

Hipogonadyzm rozróżnia się pierwotnie - spowodowany patologią jąder i gruczołów płciowych, a wtórnym - powstającym w wyniku spadku poziomu gonadotropin FSH i LH.

Bardziej szczegółowo, rozważ przyczyny, objawy i leczenie wtórnego hipogonadyzmu hipogonadotropowego.

Hipogonadyzm hipogonadotropowy - co to jest?

Około 95% męskich hormonów, których głównym przedstawicielem jest testosteron, jest wytwarzanych przez jądra.

Jest on odpowiedzialny za rozwój męskich narządów płciowych, pobudza rozwój mięśni, zgrubienie strun głosowych, włosy ciała typu męskiego (twarzy, łonowe, klatka piersiowa), w połączeniu z hormon folikulotropowy (FSH), testosteron aktywuje proces spermatogenezy.

Aktywność jąder jest regulowana przez gonadotropiny, wytwarzany przez układ podwzgórze-przysadka - jest to FSH i LH (hormon luteinizujący, który wpływa na syntezę testosteronu).

Patologiczne spadku stężenia FSH i LH wystąpić z różnych powodów, zarówno wewnętrzne - wady zespoły związane z zaburzeniami chromosomalnymi, jak również zewnętrzne - niekorzystne czynniki zewnętrzne i poważnych chorób, - formy niedoboru testosteronu, co prowadzi do niedorozwojem narządów łamania męskich genitaliów.

Ten stan nazywany jest wtórnym hipogonadyzmem u mężczyzn (leczenie i zapobieganie zostaną omówione później).

Objawy przed i po okresie dojrzewania

Nasilenie klinicznych objawów wtórnego hipogonadyzmu zależy od poziomu testosteronu i wieku pacjenta. Istnieją trzy formy wiekowe, w których może wystąpić choroba:

  1. Embrionalny. Jeśli niedobór androgenów występuje w okresie rozwoju embrionalnego, dziecko rodzi się z całkowitym brakiem jąder.

W przypadku niedoboru androgenów rachunki za wczesnym okresie rozwoju płodowego (przed 20 tygodniem ciąży), to dziecko ma hermafrodytyzm - patologii charakteryzuje się obecnością ludzkiego męskich i żeńskich cech płciowych i narządów.

  • Pre-pubertal. U dzieci z hipogonadyzmem powstaje "zespół eunucha": nieproporcjonalna budowa ciała: wysoki wzrost, krótkie ciało i wydłużone kończyny.

    Mięśni jest słabo wyrażone, otyłość rozwija się wraz z gromadzeniem się warstwy tłuszczowej w okolicy ud, pośladków, klatki piersiowej, brzucha, twarzy. Gruczoły piersiowe są zwiększane od 1 do 10 cm W stadium dojrzewania wtórne znaki męskie są nieobecne lub łagodne: głos jest wysoki, jądra są małe lub nieobecne, penis jest mały.

  • Choroby po pokwitaniu. U zdrowych dojrzałych mężczyzn, gdy wystąpi choroba, dochodzi do tłumienia drugorzędnych cech płciowych: wąsy i broda przerzedzają się, włosy na głowie stają się cieńsze.

    Istnieją zaburzenia sfery seksualnej: zmniejsza się pożądanie seksualne, erekcja słabnie, akt seksualny staje się krótki, orgazm słabnie lub znika.

    Występuje również gwałtowne bicie serca, pocenie się, otyłość, zmniejszona siła i wytrzymałość, zmniejszenie masy mięśniowej, zaburzenia snu, zmęczenie, zaburzenia emocjonalne, tendencja do depresji.

  • U wszystkich pacjentów rozpoznaje się osteoporozę - zmniejszoną gęstość i zwiększoną kruchość kości, niedokrwistość. Pacjenci z hipogonadyzmem powstać przed okresem dojrzewania, bez siły i prostaty, ejakulatu słabo rozwiniętych, penisa małe rozmiary (5 cm), moszny bez charakterystycznych fałd.

    Etiologia wad wrodzonych

    Przyczyny wrodzonego hipogonadyzmu są spowodowane zarodkowymi nieprawidłowościami przysadki mózgowej.

    Hipogonadyzm normogonadotropowy i hipergonadotropowy u mężczyzn: przyczyny i leczenie

    Przyczyny wystąpienia choroby związane są z gorszym funkcjonowaniem gruczołów płciowych i niepowodzeniem procesów metabolicznych hormonów płciowych. Hipogonadyzm jest często przyczyną słabego rozwoju narządów układu rozrodczego, objawów wtórnych, naruszenia syntezy substancji odżywczych w organizmie itp. Leczenie i diagnoza są wykonywane przez kilku wykwalifikowanych lekarzy. W sercu terapii hipogonadyzmu wprowadza się leczenie poprzez zastąpienie hormonów. W niektórych przypadkach może być wymagana operacja, korekcja chirurgiczna układu rozrodczego.

    Klasyfikacja

    Po pierwsze chcę powiedzieć, że hipogonadyzm może być początkowy lub wtórny. W pierwszym wariancie zespół jest konsekwencją niepowodzenia zdrowego funkcjonowania tkanek jąder lub fizycznego wpływu na jądra. Nieprawidłowości chromosomowe prowadzą do błędnego braku rozwoju tkanek jąder lub ich osłabienia. Naturalnie, taki proces powoduje wiele problemów związanych z wydzielaniem androgenów, a to prowadzi do ich braku w ciele i pojawienia się wadliwego działania w normalnym funkcjonowaniu męskich narządów płciowych.

    Występowanie wtórnego hipogonadyzmu wiąże się z nienormalną lub zaburzoną strukturą przysadki mózgowej, zmniejszeniem jej gonadotropii lub nieprawidłowym funkcjonowaniem centrów głowy, które wpływają na funkcje życiowe przysadki mózgowej.

    Początkowy etap rozwoju zespołu z reguły pojawia się u małych dzieci, objawiając się upośledzeniem umysłowym rozwoju dziecka, któremu towarzyszy zachowanie cech fizycznych i psychicznych dziecka u osoby dorosłej.

    Drugi etap rozwoju zespołu charakteryzuje się wieloma zaburzeniami psychicznymi.

    Oprócz opisanych powyżej stadiów rozwoju, hipogonadyzm hipogonadotropowy występuje u mężczyzn, a także hipnotnotropowy i normogonadotropowy. Syndrom z przedrostkiem hyper oznacza początkowy poziom uszkodzenia tkanki jąder, a także zwiększone stężenie w ludzkich hormonach gonadotropowych gruczołu dokrewnego zlokalizowanego u podstawy mózgu. Hipogonadotropowe i normogonadotropowe pojawiają się podczas uszkodzenia morfofunkcjonalnego połączenia struktur podwzgórzowych i przysadkowych uczestniczących w regulacji głównych funkcji wegetatywnych organizmu człowieka. Pierwszemu z nich towarzyszy mniejsza produkcja gonadotropin, z powodu których maleje produkcja męskich hormonów z tkanką jądra.

    Hipogonadyzmowi normogonadotropowemu u mężczyzn towarzyszy zmniejszona funkcjonalność jąder, ale w tym przypadku dana osoba ma normalne parametry gonadotropowe.

    Stan układu rozrodczego u mężczyzn w każdym wieku ma swoje cechy. Istnieje tak zwana słaba produkcja hormonów płciowych, która może być wyrażana w trzech różnych postaciach:

    • Postać zarodkowa charakteryzuje się okresem, w którym w narządach matki powstaje zarodek w układzie rozrodczym;
    • Drobni przedstawiciele męskiej połowy ludzkości są charakterystyczne dla przedustustowej formy, z reguły ich kategoria wiekowa waha się od zera do dwunastu lat;
    • Postpubertatowa forma ma miejsce, gdy ciało ma więcej niż dwanaście lat.

    Dziedziczny hipogonadyzm hiperggonadotropowy

    Zespół wrodzony może wystąpić w następujących przypadkach:

    • Obecność wad rozwojowych lub brak jąder;
    • Podczas niepowodzenia procesu obniżania jądra do moszny lub wnętrostwa;
    • Z różnymi zespołami, które wpływają na rozwój i zdrowie układu rozrodczego, a także na produkcję testosteronu i plemników, które są integralną częścią męskiego płynu nasiennego;
    • Podczas zespołu częściowej maskulinizacji. Źródłem tego zespołu jest zmniejszenie wrażliwości tkanki na męskie hormony.

    Nabyta postać choroby

    Pierwotny hipogonadyzm postępuje tylko wtedy, gdy jądra są poddawane bezpośrednim zewnętrznym lub wewnętrznym skutkom. Może wystąpić w następujących przypadkach:

    • Podczas urazu lub mechanicznego oddziaływania na jądra, pojawienie się zapalenia jąder i wczesnej kastracji;
    • Podczas obecności fałszywego zespołu Klinefeltera. Ten człowiek będzie charakteryzował się wysokim wzrostem, szczególną eunuchoidową strukturą ciała, wzrostem gruczołów sutkowych, słabo rozwiniętymi drugorzędowymi cechami płciowymi i małą wielkością narządów płciowych. W formie pokwitania samiec rozwija się z charakterystycznymi cechami kastrata.

    Dziedziczny hipogonadyzm hipogonadotropowy

    Ten rodzaj choroby postępuje, gdy występują następujące warunki:

    • Uraz regionu pośredniego mózgu odpowiedzialnego za regulację neuroendokrynnego funkcjonowania mózgu. Taki stan charakteryzuje się całkowitym brakiem hormonów gonadotropowych. Może również występować brak lutropiny lub foliotropiny;
    • Zespół Callmana, będący konsekwencją niskiego stężenia gonadotropin, słabego rozwoju męskich narządów płciowych i wtórnych cech płciowych. Oprócz tego warunek ten towarzyszy naruszeniu zdrowego funkcjonowania węchowych narządów zmysłów;
    • Podczas eunuchoidyzmu, które powstały na tle opóźnienia w obniżaniu się jąder w obszarze moszny.
    • Obecność wad;
    • Kiedy pacjent ma nadczynność przynętową, charakteryzuje się ostrym zmniejszeniem stężenia androgenów w organizmie, co jest skutkiem nieprawidłowego funkcjonowania zdrowych męskich jąder, nadnerczy i gruczołów tarczycy. Również ten stan charakteryzuje się brakiem cech płciowych, patologicznie niskim wzrostem (poniżej stu trzydziestu centymetrów), niezdolnością zdrowej pracy układu rozrodczego człowieka;
    • Podczas wrodzonego panopodobnienia, który występuje na tle wrodzonego guza ośrodkowego układu nerwowego. Zwiększając rozmiar, nowotwór naciska na przysadkę mózgową, tym samym zakłócając normalne funkcjonowanie narządu. Podczas tego procesu następuje zmniejszenie produkcji gonadotropin i innych substancji odpowiedzialnych za regulację wydolności nadnerczy i tarczycy. Taki stan prowadzi do opóźnienia w rozwoju chłopca;
    • Zespół Maddocka uważa się za rzadkie zjawisko, przejawiające się słabym funkcjonowaniem mózgu, w szczególności przysadki mózgowej. Stan charakteryzuje się wzrostem zespołu Cushinga - długotrwałym i przewlekłym działaniem na człowieka z ogromną liczbą hormonów kory nadnerczy, często głównym jest kortyzol. W okresie po pokwitaniu występuje niskie stężenie męskich hormonów w ciele, a także osłabienie gonad. Ten powód jest najważniejszy podczas rozwoju eunuchizmu, zmniejszenia aktywności seksualnej mężczyzny i całkowitego braku zdolności do kontynuowania swojej rodziny.

    Objawy

    Nasilenie objawów hipogonadyzmu charakteryzuje się poziomem rozwoju choroby i niedoborem androgenów. Naruszenie produkcji męskich hormonów w okresie embrionalnym powoduje rozwój zewnętrznych narządów biseksualnych układu rozrodczego.

    W przypadkach, gdy zmiana jądra została przeprowadzona w okresie przed pokwitaniem, zahamowanie rozwoju płciowego jest zahamowane. Powszechny eunuchoidyzm rozwija się, z cechami, które opisaliśmy nieco więcej w tym artykule. Mogą wykazywać gwałtowny rozwój zestawu dodatkowego tłuszczu wrodzonej kobiecej typu, zwiększając gruczołu sutkowego, gonad deficytu, znamienny małych zewnętrznych narządach płciowych, choroby jąder, prostaty słabość malovolosostyu, wysokiej barwie.

    Wtórnemu hipogonadyzmowi często towarzyszy proces otyłości i zespół nadwagi.

    Istnieje prawdopodobieństwo mających identyczne cechy z zaburzeniami zdrowego funkcjonowania kory nadnerczy, choroby tarczycy, obecność Simmonds, polegającą na małej wydzielania hormonów przysadki.

    Również słaby lub całkowity brak libido i funkcja erekcji prącia są orientacyjne.

    Diagnostyka

    Rozpoznanie ustala się na podstawie zebranych skarg otrzymanych od mężczyzny podczas przyjęcia od specjalisty. Badania są prowadzone z wykorzystaniem antropometrii, badanie zewnętrznych narządów płciowych, głównie jąder, objawy kliniczne choroby ocenia się na podstawie poziomu dojrzałości płci męskiej.

    Na podstawie wyników prześwietlenia lekarz może oszacować wiek kości. Densytometria służy do badania składu mineralnego kości. Można również określić rozmiar i obecność guza. Dokładne określenie wieku kości pacjenta pomaga ustalić jego seksualność i poziom dojrzewania.

    Innym sposobem badania i potwierdzenia hipogonadyzmu może być spermogram. Oprócz umieszczania plemników w laboratorium, mogą przeprowadzić badanie składu hormonalnego krwi. Ale biopsja jądra jest słabo pouczająca.

    Leczenie

    U mężczyzn leczenie odbywa się wyłącznie w osobistym porządku i jest ukierunkowane na pozbycie się przyczyn choroby. Głównym celem kursu jest zapobieganie opóźnieniom w rozwoju układu rozrodczego. Kurs terapeutyczny musi koniecznie być pod nadzorem wykwalifikowanego specjalisty.

    Terapia zależy również od formy i stopnia rozwoju układu rozrodczego, pojawiających się patologii i naruszeń normalnego funkcjonowania narządów płciowych.

    Hipogonadyzm związany z wiekiem u mężczyzn jest leczony przez normalizację tła hormonalnego. Terapia hormonalna jest ogólnie stosowana na różnych etapach i z różnymi postaciami hipogonadyzmu i jest głównym sposobem leczenia tej dolegliwości.

    W wyniku złożonej terapii hipogonadyzmu zmniejsza się niedobór androgenów, przywraca się drugorzędowe cechy płciowe, wznawia się funkcję erekcji, zmniejsza się stopień manifestacji objawów towarzyszących hipogonadyzmowi.

    Wszystko o gruczołach
    i system hormonalny

    Hipogonadyzm jest chorobą objawiającą się naruszeniem syntezy hormonów płciowych, aw konsekwencji zmniejszeniem funkcji gruczołów płciowych. Patologia może występować zarówno u mężczyzn (zmniejszenie produkcji androgenów), jak i u kobiet (odpowiednio zmniejszenie produkcji estrogenów).

    Kobiecy hipogonadyzm

    Główne objawy tej choroby u kobiet jest niedorozwój wewnętrznych i zewnętrznych narządów płciowych, niewypłakaną lub całkowitego braku drugorzędnych cech płciowych (wąski miednicy rozwiniętych gruczołów sutkowych, mężczyzna budowy ciała, zmniejszenie włosy korpus z pachwinowych i obszarach pachowych). Zaburzenia procesów metabolicznych (nie nadwagą lub nadmierne cienkość) (opracowany brak miesiączki lub brak rzadkich augmentacja), hamuje rozwoju szkieletu.

    W przypadku hipogonadyzmu hipergonadotropowego u kobiet poziom gonadotropin jest znacząco podwyższony, natomiast u pacjentów z hipogonadotropią obniża się. Gonadotropiny są hormonami przysadki: FSH i LH (stymulowanie pęcherzyków i luteinizowanie).

    Hipogonadyzm normogonadotropowy rozpoznaje się ze względu na zwiększony poziom prolaktyny.

    Tabela: Norma hormonów LH i FSH

    Pierwotny i wtórny hipogonadyzm

    Pierwotna forma jest konsekwencją niedorozwoju jajników lub ich uszkodzenia podczas porodu, tj. jest wrodzony w naturze. Nabywany typ pierwotnego hipogonadyzmu występuje również dość często. Leczenie tych dwóch typów może się różnić w zależności od nasilenia objawów i wieku pacjenta.

    Przyczyny pierwotnego hipogonadyzmu hipogonadotropowego u kobiet (wrodzone i nabyte):

    • wrodzone naruszenia planu genetycznego (zespół Shereshevsky'ego-Turnera);
    • wrodzony niedorozwój jajników;
    • operacyjna interwencja chirurgiczna w celu usunięcia jajników;
    • infekcja (kiła, gruźlica);
    • Promieniowanie rentgenowskie;
    • choroby jajników (takie jak policycoza, zmiany autoimmunologiczne).

    Postać wtórna często rozwija się z powodu chorób mózgu (zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu), a także guzów mózgu. W takim przypadku wydzielanie gonadotropin jest zminimalizowane lub całkowicie wyeliminowane.

    Wskazówka: jeśli zauważysz kilka oznak możliwej obecności choroby, musisz natychmiast udać się do lekarza. W tym przypadku samoleczenie jest kategorycznie przeciwwskazane.

    Diagnostyka

    Aby uzyskać dokładną diagnozę, kobiety są przepisywane testom, które skutkują naruszeniem poziomu hormonów. Badanie ultrasonograficzne (USG) ujawnia macicę, której rozmiar jest znacznie mniejszy niż normalny (hipoplazja macicy), zredukowane jajniki. Promieniowanie rentgenowskie pozwala zobaczyć niedorozwój szkieletu.

    W przypadku podejrzenia o wtórny hipogonadyzm hipogonadotropowy, zaleca się obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, aby wykluczyć lub potwierdzić choroby mózgu.

    Leczenie

    Najczęściej w tym przypadku zalecana jest hormonalna terapia zastępcza. Pacjentom przepisuje się leki w celu utrzymania prawidłowego funkcjonowania jajników i całego kobiecego układu rozrodczego. Leki mogą mieć postać tabletek, zastrzyków i plastrów.

    W przypadku guza przysadki konieczna jest interwencja chirurgiczna.

    Ważne: dzięki właściwemu i terminowemu leczeniu możliwe jest przywrócenie funkcji reprodukcyjnej u kobiet, chociaż terapia może zająć dużo czasu - nawet kilka lat. Rozpoczęty etap jest znacznie trudniejszy do wyleczenia.

    Hipogonadyzm u mężczyzn

    Jest to konsekwencja zaburzeń tkanki jąder. W przypadku hipogonadyzmu hipergonadotropowego u mężczyzn poziom hormonów przysadkowych jest wysoki, natomiast w hipogonadotropii niski. Objawy zależą od czasu trwania choroby i wieku pacjenta.

    W dzieciństwie, u chłopców, objawia się to jako naruszenie rozwoju fizycznego: wydłużone kończyny; opóźniony rozwój szkieletu, w tym klatki piersiowej; słabe muskulatury; w niektórych przypadkach manifestuje się "żeńska" otyłość; zmniejszony przepływ włosów. Zauważono również niewystarczające wewnętrzne i zewnętrzne narządy płciowe.

    Hipogonadyzm normogonadotropowy u mężczyzn charakteryzuje się zwiększonym poziomem prolaktyny we krwi.

    Gdy hipogonadyzm zwiększa ryzyko innych chorób

    Hipogonadyzm pierwotny i wtórny u mężczyzn

    Pierwotny typ wrodzonego typu zapobiega rozwojowi drugorzędowych cech płciowych już w okresie dojrzewania. Po nabyciu pacjenci stają przed takimi problemami, jak otyłość spowodowana typem kobiety, zaburzenie układu rozrodczego.

    Przyczyny pierwotnej postaci (może to być wrodzona lub nabyta):

    • wrodzony niedorozwój gruczołów płciowych (aplazja lub opadanie jąder itp.);
    • niewłaściwie wyselekcjonowana terapia hormonalna;
    • złe nawyki (alkoholizm, narkomania);
    • przeniesione lub istniejące infekcje;
    • Promieniowanie rentgenowskie;
    • uszkodzenie jąder w każdym wieku.

    Przyczyny wtórnego hipogonadyzmu hipogonadotropowego u mężczyzn:

    • choroby serca i naczyń;
    • obecność nowotworów;
    • obecność różnego rodzaju stanów zapalnych.

    Hipogonadyzm u chłopców

    Rada: w przypadku szkodliwego działania na płodność zaleca się zaliczenie testów w celu określenia poziomu hormonów płciowych. Im szybciej rozpocznie się terapia, tym większe prawdopodobieństwo powrotu do zdrowia.

    Diagnostyka

    Po wystąpieniu pierwszych skarg lekarz prowadzący bada ciało pacjenta pod kątem stopnia rozwoju pierwotnych i wtórnych cech płciowych.

    Kolejnym etapem jest wyznaczenie testów na poziom hormonów, radiografia różnych części szkieletu w celu określenia stanu układu kostnego, badanie ultrasonograficzne jajników. Mężczyznom przepisuje się spermogram, ale nie zawsze można uzyskać ejakulat.

    Potwierdzeniem diagnozy jest niski poziom testosteronu we krwi, niedorozwój układu kostnego, zmniejszone wewnętrzne i zewnętrzne narządy płciowe.

    Leczenie hipogonadyzmu hipogonadotropowego u mężczyzn

    Głównym celem terapii jest zapobieganie bezpłodności. Sposób leczenia zależy od czasu wystąpienia choroby. Najczęstszą terapią hormonalną jest zwiększenie poziomu androgenów i przywrócenie funkcji rozrodczej.

    Ważne: niepłodności na tle wrodzonej postaci choroby, które wystąpiły w okresie dojrzewania, nie można leczyć. W takim przypadku terapia będzie miała na celu zmniejszenie nasilenia objawów.

    Operacje chirurgiczne w leczeniu tego typu chorób są uważane za bardzo skomplikowane i rzadko przeprowadzane.

    Hipogonadyzm u mężczyzn: jaka jest diagnoza

    Około 4-5 milionów mężczyzn cierpi z powodu patologii, którą w medycynie nazywano hipogonadyzmem pierwotnym i wtórnym u mężczyzn, zespołem niedoboru androgenów lub niewydolnością jąder.

    Niski poziom testosteronu, o przedłużonym okresie dojrzewania nie mają różne właściwości drugorzędne, deformacje szkieletowe i ciało naruszenie proporcjach - to co jest hipogonadyzm. Wymaga obowiązkowej diagnozy i leczenia.

    W 40-50% przypadków, niezależnie od wieku, jest następnie przyczyną:

    Co to jest hipogonadyzm męski

    Dojrzewaniu lub okresowi dojrzewania towarzyszy aktywacja procesów w mózgu, niezbędnych do dalszego kształtowania się ciała i rozwoju zdolności reprodukcyjnych przyszłego mężczyzny.

    Począwszy od wieku 12 lat, podwzgórze-przysadka reguluje funkcje hormonalne i mechanizmy OUN (ośrodkowego układu nerwowego), jest odpowiedzialny za produkcję hormonów:

    • somatotropina - wzmacnia syntezę metabolizmu białek, uczestniczy w powstawaniu chrząstki i tkanki kostnej, monitoruje wzrost masy ciała;
    • tyreotropina - odgrywa ważną rolę w pracy tarczycy i oddechu tlenowym;
    • gonadotropina - wpływa na takie procesy fizjologiczne, jak: aktywność męskich jąder, wytwarzanie androgenów, estrogenów i plemników, tworzy popęd płciowy;
    • kortikotropny substancje biologicznie czynne - pomagają organizmowi przystosować się do zewnętrznych niekorzystnych warunków przez wydzielanie adrenaliny;
    • wazopresyna - reguluje koncentrację, dystrybucję wody i jej wydalanie wraz z moczem z organizmu;
    • oksytocyna - poprawia regenerację mięśni, zwiększa liczbę komórek macierzystych.

    Pod wpływem powyższych czynników u chłopców po 13-15 latach:

    • jądra w mosznie;
    • występuje wzrost penisa;
    • gruczoł prostaty (zwany inaczej prostaty) wzrasta;
    • włosy są na łonie iw pachach;
    • głos zmienia się, nabrał szorstkiego odcienia;
    • wzrasta zapach potu.

    W przypadku hipogonadyzmu obserwuje się całkowicie przeciwny obraz kliniczny. Nie ma nieprawidłowego tworzenia zewnętrznych narządów płciowych i tłuszczu podskórnego, nie ma atrakcyjności seksualnej dla płci przeciwnej. W niektórych przypadkach szkielet i muskulatura uzyskują postać odpowiadającą typowi żeńskiemu.

    Biorąc pod uwagę diagnozę hipogonadyzmu u mężczyzn, po pierwsze, eksperci określają, co spowodowało ten stan patologiczny i w jakim wieku choroba się rozpoczęła.

    Dalsze leczenie jest wykonywane przez androloga, endokrynologa i chirurga, jeśli istnieje potrzeba korekty, plastiku i protetyki narządów płciowych.

    Klasyfikacja

    Znaczące zmniejszenie poziomu hormonów płciowych lub zespół niewrażliwość organizmu androgenów, które towarzyszą zaburzenia funkcji i zaburzeń spermatogenezy dysproporcja budowy ciała i reprodukcyjnego - inna definicja męskiego hipogonadyzmu.

    Istnieje kilka różnych klasyfikacji patologii. Przede wszystkim odróżniają oni hipogonadyzm związany z wiekiem u mężczyzn:

    • zarodkowy - rozwija się nawet w łonie matki. Już w 3-9 tygodniu ciąży, kiedy synteza hormonów płciowych rozpoczyna się w nadnerczach i jądrach zdrowego zarodka;
    • prepubertate - zbiega się z okresem dojrzewania u chłopców. Obserwuje się go od 10 do 12 lat;
    • post-pubertal - występuje w już uformowanym organizmie.

    Na podstawie podziału wieku w patologii uwzględnia się także genezę zaburzeń w pracy męskiego układu rozrodczego:

    • wrodzony;
    • nabyte;
    • idiopatyczny;
    • hipogonadyzm bez konkretnego powodu.

    Najbardziej kompletna klasyfikacja uwzględniająca związane z wiekiem zmiany, źródła i zakres klęski męskiego układu rozrodczego opiera się na pracy przysadki i podwzgórza:

    • Pierwotny jest uważany za hipogonadyzm hipergonadotropowy u mężczyzn. Charakteryzuje się wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami gruczołów płciowych;
    • Wtórna manifestacja choroby odpowiada hipogonadyzmowi hipogonadotropowemu u mężczyzn. Jest to związane z niedostateczną lub nieprawidłową pracą podwzgórza, zmniejszoną syntezą hormonów;
    • Zespół hiperprolaktynemiczny lub hipogonadyzm normogonadotropowy u mężczyzn. Występuje z dysfunkcją układu podwzgórzowo-przysadkowego. Towarzyszy temu zwiększone wydzielanie prolaktyny, co prowadzi do chorób autoimmunologicznych układu nerwowego, zahamowania produkcji testosteronu i zmniejszenia funkcji jąder.

    Odrębnie izolowany zespół Morrisa lub niewrażliwość prostaty, pęcherzyków nasiennych i skóry na testosteron. Wyraża się to w naruszeniu naturalnych procesów biochemicznych, kiedy narządy docelowe nie mają receptora androgenowego odpowiedzialnego za podatność komórek na hormony płciowe.

    Przyczyny pierwotnego hipogonadyzmu

    Przed potwierdzeniem istnienia diagnozy, takiej jak hipogonadyzm u mężczyzn, oraz w celu przepisania właściwego leczenia, należy dowiedzieć się, co spowodowało chorobę.

    W przypadku związanych z wiekiem zmian w ciele, redukcja funkcji seksualnych jest uważana za normę. Pozostałe przypadki wymagają dokładnych badań. Co może powodować wrodzony pierwotny hipogonadyzm:

    • niedorozwój jąder obserwuje się u 5-7% pacjentów - jest to niedorozwój gonad;
    • wnętrostwo jest możliwe u 75% chłopców w wieku do 6 miesięcy - anomalia odpowiada brakowi jednego lub dwóch jąder;
    • anarchizm - narodziny dziecka bez jąder;
    • monarchizm to nienormalny rozwój moszny, w którym nie wykryto jednego jądra, wyrostka i przewodu wytryskowego.

    Do transferu informacji dziedzicznych i cech genetycznych bardzo ważny jest zestaw chromosomów. Normalnie komórki męskie są reprezentowane przez kariotyp XY, żeńskie - XX.

    W przypadku zespołu Klinefeltera liczba chromosomów zostaje zakłócona. Mniej powszechny jest zespół De la Chapelle. Powstał we wczesnym okresie embrionalnym. Anomalia chromosomów, gdy samiec - Y jest zastąpiony przez samicę - H.

    Pobudzanie nabytego pierwotnego hipogonadyzmu może nie tylko charakterystykę organizmu, ale także przyczyny powodowane przez życiową aktywność osoby:

    • radioterapia lub ekspozycja na promieniowanie;
    • przyjmowanie leków hormonalnych, sterydów;
    • zaburzenia endokrynologiczne;
    • uraz i procesy zapalne narządów rozrodczych;
    • infekcje, infekcje przenoszone drogą płciową.

    Aby zapobiec hipogonadyzmowi w tym przypadku, zaleca się, aby mężczyźni poddawali się badaniom urologicznym w odpowiednim czasie, monitorowali ich zdrowie i unikali uszkodzeń narządów miednicy.

    Przyczyny wtórnego hipogonadyzmu

    Niedobór gonadotropowych hormonów, które regulują funkcje seksualne i kontrolują procesy endokrynologiczne, są głównym czynnikiem rozwoju wtórnego hipogonadyzmu hipogonadotropowego.

    Istnieją inne przyczyny wrodzonej patologii:

    • zespół Paskualini lub "płodny eunuch";
    • Zespół Kallmana - charakteryzujący się wrodzoną wadą rozwoju podwzgórza, mutacją genów, małą ilością gonadotropin FSH i LH;
    • hypematyczny nanizm - z powodu niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu.

    Naruszenie regulacji funkcji fizjologicznych gruczołów płciowych, które prowadzą hormon folikulotropowy (FSH), hormon luteinizujący (LH) i gonadotropiny kosmówkowej, prowadzi do rozwoju wtórnej postaci nabytej i są przyczyną chorób hipogonadyzmem:

    • guzy nowotworowe przysadki i podwzgórza;
    • zespół hiperprolaktynemiczny - jest charakterystyczną manifestacją typu normogonadotropowego;
    • zespół Pradera-Willy'ego - jest dziedziczony i jest wyrażany przez utratę regionów chromosomów;
    • Dystrofia adiposogenitalna jest wynikiem zmniejszonego wydzielania gonadotropin.

    Hipogonadyzm rozwija się na tle klęski układu podwzgórzowo-przysadkowego, która towarzyszy hipogenitalizmowi, oraz z powodu zespołu niewrażliwości na androgeny.

    Objawy

    Zewnętrzna dysproporcja między proporcjami i cechami męskiego ciała jest pierwszym symptomem wskazującym na możliwy hipogonadyzm. Możesz zobaczyć konsekwencje choroby na zdjęciach, które lekarze udostępniają w Internecie, aby zwrócić uwagę na dość powszechny problem.

    Poniżej przedstawiono, jak wygląda hipogonadyzm przedpokwitaniowy u dzieci i nastolatków:

    • budowa ciała według typu żeńskiego;
    • wizualny wzrost gruczołów sutkowych;
    • brak włosów na twarzy;
    • Barwa głosu pozostaje wysoka;
    • słabo rozwinięty szkielet i mięśnie;
    • niesprecyzowane cechy seksualne.

    Hipogonadyzm postpubertalny lub związany z wiekiem rozwija się po uformowaniu się organizmu, dlatego ma swoje indywidualne cechy i cechy manifestacji:

    • obrzęk gruczołów mlecznych;
    • wysoki poziom żeńskich hormonów estrogenu;
    • zmniejszenie wielkości jądra, hipotrofia;
    • brak erekcji i naruszenie siły.

    Objawy te występują w przypadku hipergonadotropowego i hipogonadotropowego. W przebiegu przewlekłym powikłania to:

    • niepłodność;
    • impotencja;
    • miażdżyca;
    • podwyższony poziom cholesterolu;
    • VSD (dystonia wegetatywno-naczyniowa).

    Diagnostyka

    Badanie pierwotnych i wtórnych chorób hipergonadotropowych, w pierwszej kolejności, obejmuje obowiązkowe badania hipogonadyzmu.

    1. Próbkę z gonadotropiną kosmówkową wykonuje się za pomocą dożylnych 1500 jednostek hCG. Stężenie testosteronu określa się przed i po zabiegu. Pierwotny hipogonadyzm odpowiada niskiemu wskaźnikowi mniejszemu niż 10 nmol / l, drugorzędny wzrost o 50% wartości początkowej.
    2. Hormon folikulotropowy (FSH). Do badań pobiera się krew z żyły łokciowej. Pierwotna niewydolność jąder jest rozpoznawana, gdy stężenie hormonów przekracza 11,95 mIU / ml.
    3. Hormon luteinizujący (LH). Ocena układu podwzgórzowo-przysadkowego i aktywności gonad opiera się na wynikach uzyskanych metodą nakłuwania. Wzrost wartości ponad 12,6 mIU / ml wskazuje na patologie chromosomalne, wrodzony wnętrostwo, upośledzoną czynność tarczycy, hipogonadyzm.
    4. diagnostyka przy użyciu tomografii komputerowej (CT), MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) i radiografii Sellę pozwala badać przysadkę, ultradźwięki densytometryczne odzwierciedla masy kości.

    Przygotowania

    Wystarczy przepisać terapię hormonalną przy użyciu egzogennych leków i testosteronu w celu leczenia pierwotnego hipogonadyzmu:

    • Omnadren-250 - przywraca pożądanie i zachowanie seksualne. Długi kurs normalizuje pracę prostaty, pęcherzyków nasiennych i gonad;
    • Tetrasteron - zawiera niezbędną ilość androgenów, które przyczyniają się do rozwoju i aktywności gonad, prostaty, pęcherzyków nasiennych.

    Zmniejsza ilość tłuszczu podskórnego, zwiększa masę mięśni szkieletowych.

    Pacjenci z wtórnym hipogonadyzmem są leczeni hormonami. Dodatkowo stosuje się leki zawierające gonadotropinę kosmówkową:

    • Choragon - promuje produkcję androgenów, zapewnia spermatogenezę;
    • Pregnil - normalizuje pracę układu rozrodczego, ma działanie stymulujące pęcherzyki i luteinizujące;
    • Gonadotropina kosmówkowa - stymuluje produkcję hormonów płciowych, wspomaga rozwój narządów rozrodczych.

    Niestety, nie wszystkie leki są w stanie wyleczyć hipogonadyzm u mężczyzn, dlatego specjaliści proponują poddanie się leczeniu chirurgicznemu.

    Na tym etapie jądro zostaje opuszczone, jeśli nie zostało upuszczone, przez mikrochirurgiczny przeszczep zdrowego jądra od dawcy lub protezę sztucznego implantu.

    Przywrócenie zaburzeń erekcji odbywa się metodą konserwatywnej korekty, falloprostetyki.

    Przyczyny, objawy i leczenie hipogonadyzmu męskiego

    Hipogonadyzm jest zaburzeniem, które jest związane z brakiem hormonów płciowych i nieprawidłową funkcją gruczołów, z hipogonadyzmem pierwotnym i wtórnym.

    Przejawy choroby są związane z funkcją seksualną i reprodukcyjną organizmu. Ponadto deficyt niektórych hormonów prowadzi do rozpadu w pracy różnych układów i narządów, zmiany metabolizmu.

    Rodzaje hipogonadyzmu

    Wyróżnia się hipogonadyzm mężczyzn i kobietę. W każdym przypadku istnieją określone przyczyny i objawy, zalecana jest pełna diagnoza i określone leczenie.

    • nieprawidłowy rozwój wewnętrznych i zewnętrznych narządów płciowych,
    • otyłość;
    • zaburzenia sercowo-naczyniowe;
    • zmiany i zaburzenia w układzie kości.

    Hipogonadyzm jest pierwotny i wtórny. Istnieje również trzeciorzędowy (ta forma wiąże się z problemami w pracy podwzgórza). Pierwotny hipogonadyzm u mężczyzn wynika z wad i nieprawidłowości jąder.

    A do hipoplazji lub aplazji tej tkanki może powodować zaburzenia chromosomowe. W rezultacie wytwarza się niewiele androgenów, a zatem nie są one wystarczające do prawidłowego ukształtowania narządów i wtórnych cech płciowych.

    Wszystkie formy choroby mogą być wrodzone lub nabyte z czasem. Jeśli forma jest wrodzona, to chłopcy mają nierozwiniętą mosznę, małego penisa.

    A młodzi mężczyźni z pierwotną postacią choroby mają nadmiernie dużą klatkę piersiową, wysoką masę ciała. Wzrost włosów na twarzy i ciele jest bardzo słaby lub nie ma go wcale.

    Pierwotny hipogonadyzm

    Jeśli charakter choroby jest wrodzony, może wystąpić z następującymi patologiami:

    • problemy z jądrami (na przykład niedopuszczenie, monarchizm);
    • brak produkcji nasienia;
    • spadek produkcji testosteronu o połowę;
    • brak rozwoju seksualnego z powodu zaburzeń chromosomowych;
    • męski fałszywy hermafrodyzm.

    Jeśli jądra są dotknięte czymś zaraz po urodzeniu, wtedy mów o nabytej postaci choroby. Dlatego każda uraz lub choroba jąder natychmiast staje się czynnikiem ryzyka wystąpienia takiej choroby.

    Charakteryzuje się wysokim wzrostem, niewielkim rozmiarem genitaliów, zmniejszoną płodnością u dorosłych mężczyzn.

    Wtórny

    Niewłaściwe funkcjonowanie przysadki mózgowej lub innych ważnych ośrodków mózgu powoduje rozwój wtórnego hipogonadyzmu u mężczyzn.

    Fakt, że przysadka mózgowa jest odpowiedzialna za produkcję pewnych hormonów, bez których normalne funkcjonowanie całego organizmu, w tym narządów rozrodczych, jest niemożliwe.

    Wrodzona forma

    Ten rodzaj choroby może wystąpić w następujących chorobach:

    • hypematyczny nanizm - redukcja różnych hormonów, co prowadzi do zaburzeń funkcji różnych narządów;
    • uszkodzenie podwzgórza - brak pewnych hormonów;
    • guzy mózgu;
    • nieprawidłowe funkcjonowanie przysadki mózgowej - problem ten nosi nazwę zespołu Maddocka.

    W przypadku wszystkich chorób może dojść do zakłócenia w tworzeniu i funkcjonowaniu narządów płciowych.

    Hipogonadyzm związany z nabyciem lub wiekiem

    Zdarza się klęską regionu podwzgórze-przysadka mózgu w różnych zespołach (Pradera-Wili, hyperprolactinemic) dystrofia adipozonetielnoy i inne problemy z prawidłowym uwalniania hormonów, które wpływają na prawidłowy rozwój funkcji seksualnych.

    Oprócz głównych typów chorób, wydzielają wiele formularzy, które są związane z produkcją androgeny i hormony (gonadotropin przysadkowych on) i wpływają na genitalia:

    • hipergonadotropowy - jest to wzrost produkcji hormonów;
    • hipogonadotropowy - zmniejszenie tej funkcji;
    • normogonadotropowy - normalny poziom produkowanych hormonów.

    Pierwsza postać tej choroby jest również wyrażone w pokonaniu tkankę jąder i hipogonadyzmu hipogonadyzmu u mężczyzn - co oznacza, że ​​androgeny wytwarza niewiele normogonadotropic hipogonadyzm charakteryzuje się tym, że jądra funkcji jąder jest znacznie zmniejszona, pomimo prawidłowych poziomów hormonów. Hipogonadyzm hipogonadotropowy występuje częściej.

    Jeśli chodzi o kobiety, choroba ta przejawia się niedorozwojem jajników, a także ich niedoczynnością. Oczywiście, aby założyć, że to naruszenie nie powoduje miesiączki.

    Choroba może pojawić się w macicy lub być wywołana przez uszkodzenie we wczesnym dzieciństwie, a także może być dotknięta zapaleniem mózgu, które wpływa na produkcję hormonów. Kobiety otrzymują takie same formy jak mężczyźni.

    Pierwotna postać choroby występuje, jeśli jajniki początkowo nie były wystarczająco rozwinięte lub zostały uszkodzone w momencie narodzin.

    W rezultacie hormony żeńskie nie są wystarczające, gonadotropiny rosną, a inne hormony nie są produkowane. Takie nieprawidłowe działanie prowadzi do zmniejszenia gruczołów sutkowych, nieprawidłowego działania narządów rozrodczych i pierwotnego braku miesiączki.

    Wtórny hipogonadyzm występuje, gdy praca podwzgórza i przysadki mózgowej jest zakłócona. Brak jest syntezy i wydzielania hormonów, które regulują pracę jajników.

    Mogą być wytwarzane w bardzo małych (naturalnie, niewystarczających) ilościach lub wcale. Oznacza to, że jajniki nie są uszkodzone, ale jednocześnie działają nieprawidłowo lub nie działają.

    Przyczyny hipogonadyzmu

    Dlaczego pojawia się hipogonadyzm wiekowy? U mężczyzn najczęstsze czynniki to:

    • świnka, odra, zapalenie pęcherzyka - choroby zakaźne;
    • wrodzony niedorozwój gruczołów płciowych - spowodowany jest zaburzeniami genetycznymi;
    • wszelkie urazy związane z genitaliami (np. jądra);
    • narażenie na substancje toksyczne - alkohol, pestycydy, leki hormonalne;
    • uszkodzenie popromienne.

    Wtórna postać tej złożonej i niezbyt częstej choroby może rozwinąć się z następujących powodów:

    • zaburzenia regulacji podwzgórze-przysadka - zapalenie, problemy naczyniowe, nowotwory;
    • gruczolaki przysadki mózgowej;
    • dysfunkcja przysadki;
    • hemochromatoza;
    • Choroba Cushinga;
    • prolactinoma;
    • procesy starzenia - obniża się poziom testosteronu.

    W pierwotnej postaci choroby obniża się poziom androgenów we krwi, a produkcja gonadotropin rośnie. Wtórny hipogonadyzm charakteryzuje się niskim poziomem gonadotropin, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania androgenów z jądrami.

    Może również występować postać choroby, w której poziom hormonu testosteronu jest prawidłowy, a produkcja nasienia jest nadal zmniejszona.

    Pierwotna postać choroby u kobiet może pojawić się z następujących powodów:

    • naruszenie na poziomie genetyki;
    • gruźlica jajników;
    • promieniowanie rentgenowskie i rentgenowskie;
    • nadprodukcja androgenów;
    • zespół policystycznych jajników;
    • nieprawidłowości chromosomalne;
    • wrodzona hipoplazja jajników;
    • choroby zakaźne;
    • zespół femenizacji jąder.

    Jeśli chodzi o średniej hipogonadyzmem hipogonadotropowym, taka postać może rozwijać się nowotwory i procesów zapalnych w mózgu, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych ().

    Wszystko to wpływa na rozwój niezbędnych hormonów, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania jajników. Hipogonadyzm przysadkowy występuje z powodu niewłaściwego działania określonej części mózgu, która wpływa na cały układ rozrodczy.

    Objawy choroby

    Zespół hipogonadyzmu u mężczyzn w pierwotnej postaci choroby wyraża się w następujących objawach:

    • niedorozwinięty obwód ramienny;
    • odkładanie tłuszczu według typu żeńskiego;
    • słabe muskulatury;
    • penis jest mniejszy niż przeciętny rozmiar;
    • niedorozwój jąder;
    • oczyść twarz i ciało, bez włosów;
    • długie kończyny;
    • wysokość powyżej średniej;
    • brak pigmentacji;
    • wysoki głos;
    • anomalia rozwoju prostaty;
    • niedorozwój krtani.

    W formie wtórnej mogą występować podobne znaki, ale różnią się:

    • otyłość;
    • brak libido;
    • słaba moc;
    • jądra zmniejszają rozmiar;
    • małe włosy w pachach i pachwinie;
    • bardzo cienka i sucha skóra;
    • zaburzenia pracy serca i naczyń krwionośnych;
    • brak zdolności do nawożenia;
    • letarg;
    • szybkie zmęczenie;
    • utratę drugorzędnych cech płciowych.

    Jeśli chodzi o kobiety, z pierwotnym hipogonadyzmem, zazwyczaj nie ma owłosienia na ciele, pierś nie jest rozwinięta, wzrost jest bardzo wysoki, wąska miednica, słabo rozwinięte narządy płciowe.
    A w drugim - obserwowane:

    • atrofia narządów płciowych;
    • nie ma miesiączki;
    • problemy z naczyniami krwionośnymi i sercem (na przykład dystonia wegetatywna).

    Głównym objawem choroby jest brak miesiączki. Menisa lub wcale, albo na początku cykl był normalny, a następnie miesiączka ustała.
    To naruszenie ma następujące typy:

    • pierwotna macica - brak miesiączki w przypadku braku lub obecności wtórnych cech płciowych;
    • hipogonadotropowy - zmniejszający wydzielanie niektórych hormonów;
    • hipergonadotropowy - zwiększone wydzielanie hormonów;
    • norgandotropowy - wystarczająca ilość hormonów.

    Podstawowa forma może powstać z powodu:

    • usunięcie narządów;
    • uraz (jest to znak przysadki);
    • nieprawidłowości chromosomalne;
    • dysgenezja jajników;
    • zaburzenia w syntezie testosteronu;
    • nieregularna struktura genitaliów.

    Wtórny - może pojawić się na tle następujących czynników:

    • ciąża;
    • laktacja;
    • menopazuy;
    • stres lub uraz fizyczny;
    • infekcja;
    • policystycznych jajników;
    • nadmierny wysiłek fizyczny;
    • niewystarczające funkcjonowanie przysadki mózgowej;
    • utrata masy ciała;
    • endometritis.

    Jak wynika z etiologii, bez pomocy urologa i ginekologa nie wystarczy.

    Diagnoza choroby

    Rozpoznanie hipogonadyzmu opiera się na przejawieniu pewnych znaków i specjalnych analiz.

    Można podejrzewać ten problem z powodu już istniejących naruszeń w rozwoju lub opóźnieniu rozwoju seksualnego, jeśli mówimy o hipogonadyzmie u dzieci. A u dorosłych trudniej jest określić chorobę, konieczne jest szczegółowe badanie, a także badanie pacjenta.

    Jakie testy są stosowane do postawienia diagnozy? To badanie i badanie palców narządów płciowych, rozmowa z pacjentem, ocena objawów choroby.

    Konieczne jest badanie rentgenowskie, które pozwoli oszacować wiek kości i wielkość tureckiego siodła. Densytometria służy do określenia stopnia mineralizacji kości. Badania te pomagają określić początek dojrzewania.

    Ponadto niektóre badania są przeprowadzane w laboratorium. Jest to analiza ejakulatu, badanie krwi dla różnych hormonów (płeć, hormony przysadki), analiza moczu (określa poziom ketosteroidów). Jeśli podejrzewa się guz w mózgu, wykonuje się PCT i MRI, aby uzyskać pełniejszą informację.

    Aby zdiagnozować chorobę u kobiet, przeprowadzono również badanie, konwersację, radiografię. Niezbędne są także laboratoryjne badania krwi.

    Ponadto badanie ultrasonograficzne macicy. Pozwala wykryć zmniejszenie wielkości jajników lub macicy, co jest bardzo ważne dla ustalenia prawidłowej diagnozy. Kobiety otrzymują również MRI i RKT, jeśli istnieje możliwość wystąpienia guza w mózgu. A także, jeśli to konieczne, prześledzić dojrzewanie jaj.

    Leczenie choroby

    Po przeprowadzeniu diagnostyki hipogonadyzmu można przystąpić do leczenia. Jak leczyć tę złożoną chorobę? Hipogynadizm u dzieci, kobiet i mężczyzn jest traktowany inaczej.

    Najważniejsze w terapii jest usunięcie przyczyny choroby. Podczas leczenia konieczne jest kontrolowanie kilku specjalistów:

    Celem leczenia nie jest opóźnienie rozwoju seksualnego, a także pozbycie się bezpłodności, jeśli jest ona obecna. Leczenie jest zwykle długotrwałe, ale wszystko zależy od ciężkości choroby, a także od wieku pacjenta.

    Pamiętaj o przeprowadzeniu leczenia niektórymi hormonami płciowymi. Jeśli używasz narkotyków od dzieciństwa, możesz zapisać lub wznowić funkcje seksualne, aby wygenerować wtórne objawy seksualne.

    Specjalny kurs leczenia wyznacza specjalistę po dokładnej diagnozie. W młodym wieku leczenie hipogonadyzmu u mężczyzn może być krótkotrwałe. Jeśli zachodzi konieczność zachowania funkcji tworzenia nasienia, leczenie oznacza przyjmowanie preparatów testosteronu.

    Dzieciom przepisuje się niehormonalne leki pobudzające, a mężczyznom i kobietom - leki hormonalne. Weźcie je przez całe życie. Dokładny przebieg i dawkowanie zostaną przepisane przez specjalistę. Odmówić lub zignorować dawkę leków nie może, na tym zależy skuteczność leczenia, a tym samym normalne funkcjonowanie całego organizmu.

    Czasami konieczne jest prowadzenie leczenia chirurgicznego. Na przykład z kryptokryzmem. Dziecko przechodzi operację w wieku do 1,5 roku. W przeciwnym razie choroba doprowadzi do bezpłodności.

    Operacja jest również wymagana, jeśli w mózgu znajduje się guz. Możliwe jest także przeszczepienie jądra lub paloplastyki, przeszczep jajnika. Prowadzą operacje, koniecznie kontrolując stan immunologiczny i hormonalny pacjenta.

    Co jeszcze mianuje specjalista?
    W drugorzędowej postaci choroby zaleca się:

    • terapeutyczne i profilaktyczne ćwiczenia fizyczne;
    • terapia mająca na celu wzmocnienie ciała;
    • przyjmowanie witamin.

    Pokarm powinien być pełny, zrównoważony, z dużą ilością witamin, makro i mikroelementów. Bardzo ważne jest ćwiczenie, szczególnie dla mężczyzn. Ponadto potrzebujesz trybu odpoczynku i pracy.

    Specjalna terapia dla hormonów jest zabroniona pod następującymi warunkami:

    • onkologia piersi;
    • choroby nerek, serca, naczyń krwionośnych;
    • choroby onkologiczne narządów płciowych;
    • zakrzepowe zapalenie żył;
    • problemy z wątrobą.

    Nie oznacza to, że leczenie jest niemożliwe. W tej sytuacji specjalista musi wybrać inne leki i inne leki, które usuwają objawy i prowadzą normalne życie.

    Prognoza na życie

    W przypadku hipogonadyzmu prognozy dotyczące życia są korzystne zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet. Jeśli instrukcje specjalisty są dokładnie przestrzegane, jeśli leczenie zostanie rozpoczęte tak szybko, jak to możliwe, niedobór androgenu zmniejszy się, moc częściowo się odbuduje, pożądanie seksualne powróci, rozwój cech płciowych zostanie wznowiony. Oznacza to, że możliwe będzie przeżycie praktycznie pełnego życia.

    A środki zapobiegawcze przeciwko hipogenitalizmowi to szczepienie przeciwko śwince, wizyta w odpowiednim czasie u endokrynologa, ginekologa, urologa i androloga, leczenie chorób ginekologicznych i wenerycznych.

    Ponadto ważne jest, aby nie zamrażać, ponieważ prowadzi to do chorób zapalnych, w tym narządów miednicy, oraz w celu uniknięcia zranień i do uniknięcia długotrwałego stresu.

    Hipogonadyzm pierwotny i wtórny prawie zawsze jest leczony. Dlatego przy pierwszych znakach należy zwrócić się do specjalisty.

    Wcześniejsze leczenie rozpoczyna się, tym szybciej możliwe będzie powrót do normalnego życia i uniknięcie powikłań, takich jak osteoporoza, otyłość, anemia, brak siły, osłabienie mięśni i ogólny sen.

    Hipogonadyzm u mężczyzn: czym jest i dlaczego się pojawia

    Zespół hipogonadyzmu u mężczyzn jest również określany jako "niedobór androgenów" i "niewydolność jąder". Jest to zespół objawów klinicznych i laboratoryjnych, które powstają z powodu niedoboru w organizmie męskich męskich hormonów płciowych. Może rozwijać się z powodu jakiejś patologii jądra, a także z wielu innych przyczyn. Więcej o nich, a także o symptomach, metodach diagnozowania i zasadach leczenia tej patologii, dowiesz się z naszego artykułu.

    Rodzaje hipogonadyzmu u mężczyzn

    W zależności od poziomu uszkodzenia wyróżnia się hipogonadyzm:

    • pierwotny lub hipergonadotropowy (ze względu na patologię samych gruczołów płciowych - jąder, w ten sposób zwiększa się poziom hormonów gonadotropowych przysadki mózgowej);
    • wtórne lub hipogonadotropowe (spowodowane naruszeniem struktury i funkcji przysadki lub podwzgórza, zmniejsza się stężenie gonadotropin we krwi);
    • normogonadotropowy (związany z patologią przysadki, któremu towarzyszy wysoka zawartość prolaktyny we krwi, normalna - gonadotropiny);
    • związane ze zmniejszoną wrażliwością narządów docelowych na męskie hormony płciowe.

    W zależności od wieku pacjenta, u którego rozwinął się hipogonadyzm, dzieli się go na:

    • embrionalny (naruszenia występują już w okresie prenatalnym);
    • prepubertal (w wieku od 0 do 12 lat);
    • po okresie dojrzewania (choroba występuje u osób w wieku powyżej 12 lat).

    Czynnik przyczynowy:

    • wrodzony;
    • nabyte;
    • idiopatyczny (jeśli przyczyny nie można zidentyfikować).

    Przyczyny i mechanizm rozwoju

    Pierwotny hipogonadyzm wrodzony występuje wtedy, gdy:

    • prawdziwy zespół Klinefeltera (poziom testosteronu we krwi jest o połowę zmniejszony);
    • anarchizm (patologia rozwoju jąder, ich całkowity brak);
    • zespół Shereshevsky'ego-Turnera.

    Pierwotny nabytek hipogonadyzmu rozwija się w wyniku:

    • urazy jądra;
    • promieniowanie lub chemioterapia z powodu raka tego narządu;
    • uszkodzenie jąder różnymi substancjami toksycznymi;
    • przedwczesne (późne) leczenie wnętrostwa;
    • fałszywy zespół Klinefeltera (patologia zestawu chromosomów nie występuje, ale funkcja komórek produkujących testosteron jest niewystarczająca).

    Do wtórnego wrodzonego niepowodzenia hipogonadyzmu:

    • Zespół Kalmana (zespół opóźnionego rozwoju seksualnego);
    • zespół płodnego (zdolnego do zapłodnienia) eunucha (powstaje z braku krwi w hormonie luteinizującym);
    • szereg chorób genetycznych, którym towarzyszy naruszenie poziomu hormonów płciowych (przysadka przysadkowa, wrodzony niedorozwój jamy ustnej i inne).

    Przyczynami hipogonadyzmu wtórnego nabytego są:

    • nowotwory podwzgórza i przysadki;
    • interwencje chirurgiczne w celu ich usunięcia;
    • radioterapia tego obszaru mózgu;
    • krwotok w guzie;
    • hiperprolaktynemia;
    • dystrofia adiposogenitalna.

    Hipogonadyzm związane z androgenów narządów niewrażliwości występuje z deficytem ciała żeńskich hormonów płciowych (estrogenów) lub pewnych enzymów i receptorów w wyniku choroby.

    W hipogonadyzmie hipergonadotropowym patologiczny proces jest zlokalizowany bezpośrednio w komórkach jąder. W związku z tym, ich zdolność do produkcji hormonów androgenów, których stężenie we krwi, zatem, zmniejsza się.

    Hipogonadyzm hipogonadotropowy nie jest związany z uszkodzeniem tkanki jąder. Występuje w wyniku klęski regionu podwzgórzowo-przysadkowego mózgu. Funkcja podwzgórza i / lub przysadki łamanego, poziomy we krwi hormonu uwalniającego gonadotropinę, produkowany przez komórki struktur danych jest zmniejszona lub są one nie istnieje. Wiele z tych hormonów czynności jąder zależy bezpośrednio - ilość androgenów produkowanych (w przypadku braku stymulacji gonadotropiny jąder jest nieobecny, hormony płciowe nie jest wydzielane).

    Gdy hipogonadyzm związane z opornością na koniec narządów do androgenów w poziomach we krwi i gonadotropin, a w tym, męskie hormony płciowe są w normalnym zakresie. Jednak androgeny nie spełniają swoich funkcji, ponieważ z powodu patologii receptorów, narządy docelowe nie spadają.

    Innym patogenetycznym mechanizmem hipogonadyzmu u mężczyzn jest wzrost zawartości białka krwi w globulinie, a raczej jej różnorodność, która wiąże hormony płciowe. Jednocześnie obniża się poziom biologicznie aktywnego aktywnego testosteronu, który determinuje objawy hipogonadyzmu. Jeden z nieuniknionych procesów fizjologicznych - starzenie się, a także patologiczny - marskość i hiperestrogenemia prowadzą do takiego stanu.

    Objawy kliniczne

    Objawy hipogonadyzmu różnią się od wieku, w którym patologia ma swój debiut. Więc...

    Objawy hipogonadyzmu u mężczyzn

    Hipogonadyzm przedpokwitaniowy charakteryzuje się takimi objawami:

    • wygląd ejnuhoidnaya (krótki tułów w połączeniu z długimi kończynami);
    • jeśli stężenie we krwi hormonu wzrostu mieści się w granicach normy - wysoki wzrost, jeśli jego poziom jest niewystarczający - niski wzrost, czyli karłowatość;
    • niedostatecznie rozwinięte mięśnie;
    • wzrost wielkości gruczołów sutkowych (prawdziwa ginekomastia);
    • dystrybucja tłuszczu podskórnego według rodzaju żeńskiego (maksymalnie w jamie brzusznej, pośladkach i udach);
    • wysoki jak głos kobiety;
    • brak włosów w pachach i łonach;
    • krótki penis (do 5 cm długości);
    • niedorozwinięte moszny (bez fałdowania, niepigmentowane, atoniczne);
    • brak pożądania seksualnego (nazywa się to syndromem nieokreślonego libido);
    • bladość skóry i widoczne błony śluzowe.

    Hipogonadyzm postpokretarzowy charakteryzuje się:

    • osłabienie, redukcja erekcji (zarówno spontaniczna, jak i adekwatna);
    • osłabienie orgazmu lub jego całkowity brak;
    • brak wytrysku;
    • gwałtowny spadek libido;
    • włosy na głowie są cienkie, miękkie;
    • redukcja włosów na twarzy, pod pachami i okolicy pachwinowej, na plecach, klatce piersiowej i tak dalej;
    • bladość skóry;
    • penis o długości 9 cm lub większej;
    • moszna jest umiarkowanie pigmentowana, z normalnym fałdowaniem, atoniczna;
    • Jądra są wyczuwalnie zwiotczałe, miękkie.

    Zasady diagnostyki

    Algorytm diagnostyczny jest prosty. Ostateczna diagnoza opiera się na ocenie lekarzy na skargach pacjentów, historii (historii) choroby i życia, statusie obiektywnym, biorąc pod uwagę wyniki laboratoryjnych i instrumentalnych metod badawczych.

    Anamneza

    Ważne są następujące dane:

    • czy narządy płciowe przy urodzeniu były normalne;
    • czy były operacje na genitaliach lub mózgu;
    • czy były urazy tych obszarów ciała;
    • dynamika pożądania seksualnego (być może była normalna, a po pewnym wydarzeniu spadła lub jest nieobecna lub odwrotnie - nieobecna na początku);
    • charakter erekcji (i podczas stosunku płciowego i spontanicznego);
    • fakt wytrysku;
    • cechy orgazmu.

    W celu oceny głównych objawów hipogonadyzmu wielu specjalistów stosuje specjalne kwestionariusze, które sam wypełnia pacjent, a na podstawie ustaleń lekarz przedstawia wstępne wnioski na temat jego stanu.

    Ocena obiektywnego statusu

    Pacjent jest mierzony wzrostem, obwodem talii i masą ciała. Parametry te są ważne w celu ustalenia, czy budowa ciała pacjenta jest uformowana zgodnie z typem żeńskim lub męskim, niezależnie od tego, czy odpowiada on jego wiekowi.

    Badają również stan układu mięśniowego, gruczołów sutkowych (dowiedzieć się, czy występuje ginekomastia), skórę. Oceń naturę włosów, strukturę zewnętrznych narządów płciowych, objętość jąder.

    Metody diagnostyki laboratoryjnej

    Istotne w diagnozie hipogonadyzmu są takie wskaźniki laboratoryjne:

    • poziom całkowitego i wolnego testosteronu;
    • stężenie wiążących globuliny androgenów;
    • zawartość hormonów gonadotropowych (stymulowanie pęcherzyków i luteinizowanie);
    • poziom prolaktyny;
    • analiza plemników.

    Oczywiście pierwsze 4 wskaźniki określa się w surowicy.

    Diagnostyka instrumentalna

    Osoby, które mają podejrzenia hipogonadyzmu, przeprowadzić badanie ultrasonograficzne miednicy, ale nie przez powłoki brzuszne, iz zastosowanie endorectal cewki (czyli badanie jest prowadzone przez odbyt). Jest to konieczne, aby uzyskać najdokładniejszy obraz na monitorze, takie badanie jest bardziej pouczające.

    Jeśli podejrzewa się podwzgórze-przysadka mózgowa, pacjentowi pokazano obrazowanie rezonansu magnetycznego tego obszaru mózgu.

    Algorytm diagnostyki

    Tak więc, jeśli pacjent dolegliwości charakterystyczne po dokładnym wywiadzie (z uwzględnieniem czynników sprawczych hipogonadyzmu) i wykrywa powyższe objawy kliniczne tej choroby w pierwszym miejscu, lekarz może przepisać do analizy pacjenta dla stężenia całkowitego testosteronu w surowicy. Jeśli jest on mniejszy niż 12 nmol / l, będzie wymagać dalszych badań w LH we krwi, hormon folikulotropowy i prolaktyny. W zależności od uzyskanych wyników zostanie ustalona forma hipogonadyzmu u danego pacjenta.

    Gdy stężenie całkowitego testosteronu ponad 12 nmol / l, następnego badania jest określenie globuliny krwi androgenu i wolnego testosteronu biologicznie czynnej. Na podstawie tych danych lekarz będzie zrobić jeden z dwóch wniosków: albo istnieje hipogonadyzmu, czy nadal jest tam (w tym ostatnim przypadku, pacjent będzie przypisać analizę do poziomu gonadotropin i prolaktyny, a następnie ocenić możliwość hipogonadyzmu).

    Leczenie

    Leczenie tej patologii u mężczyzn ma następujące cele:

    • przywrócić stężenie androgenów we krwi (to doprowadzi do wyeliminowania objawów hipogonadyzmu);
    • przywrócić zdolność człowieka do poczęcia dziecka.

    Aby znormalizować poziom męskich hormonów płciowych we krwi, pacjentowi przepisano hormonalną terapię zastępczą androgenami. Pacjenci otrzymujący takie leczenie podlegają dynamicznemu monitorowaniu przez urologa: młodzi ludzie - raz w roku, osoby starsze co 3-6 miesięcy. Ankieta obejmuje:

    • stężenie wolnego testosteronu we krwi;
    • określenie poziomu hemoglobiny w nim, hematokryt (to badanie jest konieczne, ponieważ androgeny zwiększają aktywność komórek macierzystych szpiku kostnego);
    • poziom cholesterolu, lipoprotein, AAT, AsAT, fosfataza alkaliczna;
    • u mężczyzn w wieku powyżej 40 lat - oznaczanie stężenia antygenu specyficznego dla prostaty we krwi;
    • również u mężczyzn w wieku powyżej 40 lat - odbytnica odbytnicza (przez odbytnicę) badanie prostaty.

    W przypadku hipogonadyzmu hipogonadotropowego można stosować preparaty stymulujące. Należą do nich hCG, który podaje się domięśniowo, dobierając dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od masy jego ciała. Lek ten stymuluje produkcję komórek przez komórki androgenów (oczywiście pod warunkiem zachowania ich funkcji).

    W odniesieniu do odzyskania zdolności do zapłodnienia plemniki, pacjenci z hipogonadyzm hipergonadotropowy to jest bardzo wątpliwe. Jeżeli istnieje forma hipogonadyzmem patologii czy komórki jąder syntezy spermy nie jest uszkodzona, pacjent przepisanych leków gonadotropiny (luteinizującego i / lub hormonu folikulotropowego Pregnil), które przyczyniają się przywrócić płodność. Zastosuj im długi kurs - do sześciu miesięcy. Dawkę wybiera się indywidualnie, w zależności od poziomu testosteronu w surowicy i wyników spermogramu.

    Z hipogonadyzmem hipogonadotropowym, przyczyna co procesu patologicznego w podwzgórze-przysadka, przywrócenie zdolności do zapłodnienia gonadodelin stosowany lek. Stymuluje produkcję gruczołów przysadkowych gonadotropin. Przypisuj go w trybie pulsacyjnym - pewna dawka jest wstrzykiwana co 1,5-2 godziny.

    W połączeniu z leczeniem farmakologicznym pacjent wykazuje ogólne wzmocnienie terapii, zdrowy styl życia, przestrzeganie zasad pracy i odpoczynku, odpowiednie odżywianie i terapię ruchową.

    W niektórych przypadkach nie można obejść się bez interwencji chirurga. Zakres operacji różni się w zależności od patologii. Gdy zadaniem lekarza wnętrostwo jest obniżenie jądra w moszny, przy braku jąder - implanty jąder syntetyczne (ale odbywa się tylko do celów kosmetycznych, na przykład zabieg nie wpływa na funkcje rozrodcze urządzeń) z niedorozwojem prącia - prącia, i tak dalej.

    Wniosek

    Hipogonadyzmu u mężczyzn - jest to objaw, który pojawia się w wyniku niedoboru krwi męskich hormonów płciowych - androgenów, zarówno ze względu na brak wrażliwości narządów docelowych nich. Choroby, które towarzyszą tej patologii, wiele. I mogą być związane zarówno z jajkiem iz mózgu (a mianowicie - z układu podwzgórze-przysadka) są wrodzone lub rozwijać w trakcie swojego życia. Główne objawy to zmiany w układzie rozrodczym, niepłodność. W diagnostyce główną rolę odgrywają metod laboratoryjnych: oceny stężenia w surowicy całkowitego i wolnego testosteronu we krwi, gonadotropiny, prolaktyna, i globuliny wiążącej hormon płciowy. Na podstawie tych badań, jak również USG i MRI miednicy z podwzgórza i przysadki mózgowej, w większości przypadków lekarze nie może ustalić ostateczną diagnozę i przepisać odpowiednie leczenie pacjenta.

    Te ostatnie, z reguły, obejmują hormony (androgeny, gonadotropiny i inne), w niektórych przypadkach wymagana jest interwencja chirurgiczna (na przykład w celu usunięcia guza).

    Prognozy dotyczące hipogonadyzmu u mężczyzn różnią się w zależności od początkowej patologii: w niektórych przypadkach możliwe jest przywrócenie zarówno wyglądu, jak i płodności pacjenta, aw innych możliwość nawożenia nigdy nie jest zwracana.

    Zapobieganie tej chorobie ma na celu zapobieganie wpływowi na czynniki przyczynowe, a także dbałość o ich zdrowie. W końcu prawie każda choroba zdiagnozowana na wczesnym etapie jest znacznie łatwiejsza do wyeliminowania i nie prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych, w tym hipogonadyzmu.

    Do którego lekarza się zgłosić

    Lekarz endokrynolog zajmuje się przyczynami hipogonadyzmu. Androlog i seksuolog może zapewnić dodatkową pomoc. Aby zaimplementować funkcję reprodukcyjną, często konieczne jest leczenie z udziałem zdrowia reprodukcyjnego. Jeśli przyczyną choroby jest porażka przysadki, wykonywana jest operacja neurochirurgiczna.

    Lekarze-urologowie mówią o hipogonadyzmie u mężczyzn: