Sekcje czasopism

Zapalenie cewki moczowej

Według danych statystycznych co siódma para na świecie zwraca się do lekarza z problemem niemożności zapłodnienia. W 45% przypadków wynika to z niepłodności żeńskiej.

Rodzaje i główne przyczyny niepłodności u kobiet - choroby i patologie prowadzące do niepłodności kobiet

Ta patologia to stan, w którym kobieta, żyjąca regularnym życiem seksualnym bez środków antykoncepcyjnych, nie może zajść w ciążę w ciągu 1-3 lat.

Wskaźniki te mogą się różnić w zależności od wieku.

Młode małżeństwo musi szukać wykwalifikowanej pomocy po 1-1,5 roku życia po normalnym życiu seksualnym.

Rozpoznanie niepłodności jest możliwe w obecności następujących zjawisk:

  • Regularne życie seksualne przez cały rok. W niektórych przypadkach ten okres może zostać skrócony lub zwiększony.
  • Brak ciąży.
  • Odmówić użycia jakichkolwiek środków antykoncepcyjnych.

Film: Przyczyny niepłodności - diagnoza niepłodności u kobiet

Rozpatrywana dolegliwość jest klasyfikowana w następujący sposób:

W oparciu o etiologię pochodzenia, patologia może być nabyta i wrodzona.

Jeżeli klasyfikacja opiera się na fakcie posiadania ciąży w przeszłości, niepłodność dzieli się na:

  1. Podstawowy. Kobiety w ciąży nigdy nie miały.
  2. Wtórny. W anamnezie znajduje się informacja o poczęciu w przeszłości. W takim przypadku nie ma znaczenia, jak dokładnie zakończyła się ciąża: aborcja, poród, poronienie itp.

W zależności od prognozy na początek ciąży w przyszłości, ten stan patologiczny może być:

  • Absolutny. W przypadku tego rodzaju niepłodności kobieta nie może mieć dzieci w sposób naturalny. Jest to spowodowane nieodwracalnymi zmianami zwyrodnieniowymi w jej ciele: brak narządów układu rozrodczego, poważne anomalie w ich strukturze, itp.
  • Względny. Za pomocą środków medycznych można wyeliminować przyczyny uniemożliwiające naturalne poczęcie.

Przechodząc od czasu trwania, pojawia się niepłodność:

  1. Tymczasowe. Zostało ono sprowokowane przez wpływ pewnych czynników, których likwidacja może prowadzić do naturalnego poczęcia. Czynniki takie obejmują długi pobyt w stresującej sytuacji, niezdolność do zajścia w ciążę w wyniku poważnej dolegliwości itp.
  2. Trwałe. Przyczyny, która spowodowała bezpłodność, nie mogą zostać wyeliminowane.
  3. Fizjologiczne. Obejmuje to okres laktacji, ciąży i menopauzy.

Ten stan patologiczny jest również klasyfikowany zgodnie z powodami, które wywołał:

1. Endokrynologiczne

Charakteryzuje się niezdolnością jajeczka do dojrzewania lub opuszczenia pęcherzyka. Zatem niepłodność endokrynna jest stanem, w którym nie występuje owulacja.

Zjawisko to może być wywołane z kilku powodów:

  • Uraz czaszkowo-mózgowy, w którym uszkodzona jest przysadka mózgowa.
  • Zakażenie procesami nowotworowymi w strefie podwzgórzowo-przysadkowej.
  • Nadmiar prolaktyny we krwi.
  • Wiele cystic formacji na jajnikach.
  • Niski poziom progesteronu.

2. Rurkowaty

Jest miejsce w tych przypadkach, gdy komórka jajowa, z powodu pewnych czynników, nie może przeniknąć do jamy macicy. Czynniki te są związane z jajowodami: mogą być nieprzejezdne, zaognione lub całkowicie nieobecne.

Następujące zjawiska mogą wywoływać niepłodność jajowodów:

  1. Infekcje seksualne.
  2. Początek aktywności seksualnej w bardzo młodym wieku.
  3. Częsta zmiana partnerów seksualnych.
  4. Niekorzystne tło ekologiczne.

3. Otitoneal

Jest związany z procesami adhezyjnymi w jamie brzusznej, co prowadzi do "zablokowania" jajowodów, macicy, a także jajników.

Głównymi winowajcami tego rodzaju niepłodności są:

  • Endometrioza narządów płciowych.
  • Infekcja narządów układu rozrodczego.
  • Gruźlica narządów płciowych u kobiet.

4. Royal

Z powodu pewnych stanów patologicznych macicy, zapłodnione jaja nie mogą przenikać i zyskać przyczółka w jego jamie.

Takie defekty można podzielić na dwie duże grupy:

  1. Wrodzony, gdy występują nieprawidłowości anatomiczne: niedorozwój, nieregularny kształt, obecność partycji itp.
  2. Zakupione, które są często wynikiem zabiegów chirurgicznych na macicy (w tym aborcji).

5. Szyjki macicy

Ten rodzaj niepłodności może powodować następujące procesy patologiczne:

  • Dysbakterioza pochwy i / lub kandydozy, wobec której występują negatywne zmiany śluzu szyjkowego.
  • Procesy nowotworowe i stan przedrakowy.
  • Zmiany zwyrodnieniowe szyjki macicy, które mogą wynikać z porodu, aborcji lub być wrodzoną anomalią.

6. Immunologiczny

Tworzy się na tle określonych reakcji ochronnych: w ciele kobieta ma przeciwciała, które niszczą plemniki lub zarodek.

7. Psychogenny

Konflikty w rodzinie, w pracy, niezadowolenie z pozycji życiowej, ataki histerii negatywnie wpływają na aktywność jajowodów.

Obsesja zajścia w ciążę lub lęk przed zostaniem matką może również stać się przyczynową niepłodnością psychogenną.

8. Niepłodność o niewyjaśnionej genezie

W 15% przypadków po pełnym badaniu obojga partnerów lekarze nie są w stanie określić przyczyny nieumiejętności zajścia w ciążę.

  1. Zmiany wieku w ciele kobiety.
  2. Stały pobyt w stresującej sytuacji.
  3. Niewłaściwe odżywianie.
  4. Obecność infekcji seksualnych charakteryzujących się bezobjawowym przebiegiem choroby: wirusem opryszczki, chlamydią, ureaplazmą itp.
  5. Zdecydowanie wyraźne błędy w masie: otyłość lub nadmierna szczupłość.
  6. Wzmocniona aktywność fizyczna.
  7. Dolegliwości somatyczne o charakterze przewlekłym: gruźlica, reumatyzm itp.
  8. Palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu.
  9. Niekorzystne warunki środowiskowe.

Film: Przyczyny i rodzaje niepłodności u kobiet

Nowoczesne metody diagnozowania niepłodności żeńskiej

Często niepłodność u kobiet jest konsekwencją nie jednego, ale kilku powodów. Dlatego tak ważne jest przeprowadzenie kompleksowego badania i określenie wszystkich czynników, które zapobiegają wystąpieniu ciąży.

Do chwili obecnej istnieje wiele czynności diagnostycznych, dzięki którym można zbadać stan kobiecego układu rozrodczego.

Historia Anamnesis

Na tym etapie lekarz prowadzi rozmowę z kobietą na temat stosowanych metod antykoncepcji, poprzednich ciąż (w tym ektopowych), liczby dzieci, jakości przebiegu okresu poporodowego / poaborcyjnego.

Lekarz będzie również zainteresowany następującymi niuansami:

  • Obecność dolegliwości układowych.
  • Stan piersi.
  • Charakter upławów: ich obfitość, kolor, zapach itp.
  • Choroby szyjki macicy, sposób ich leczenia.
  • Zastosowanie terapii lekowej w leczeniu niektórych chorób. Niektóre leki mogą negatywnie wpływać na proces owulacji.
  • Obecność / brak chorób pacjenta, które są przenoszone drogą płciową. Przy pozytywnej odpowiedzi lekarz dowiaduje się o charakterze przebiegu choroby, rodzaju zastosowanej terapii, czasie trwania leczenia.
  • Przeprowadzanie w przeszłości zabiegów chirurgicznych na narządach jamy brzusznej i miednicy mniejszej, w wyniku których mogą tworzyć się skoki.
  • Cechy cyklu miesiączkowego.
  • Natura życia seksualnego.

Wstępna inspekcja

Na tym etapie lekarz wykonuje następujące czynności:

  1. Mierzy wagę pacjenta i jego wzrost. Określa również, czy wystąpiły gwałtowne skoki w masie ciała oraz w zależności od tego, z czym były powiązane (małżeństwo, stres, dieta itp.).
  2. Badana jest kondycja skóry i włochatość na ciele.
  3. Gruczoły piersiowe są badane.
  4. Stan pochwy i szyjki macicy ocenia się za pomocą kolposkopu i lustra ginekologicznego.
  5. Konsultacje przeprowadza się z okulistą, w którym przeprowadza się badanie dna oka i przeprowadza się badanie jakości widzenia barw.

Bezskutecznie pacjent powinien odwiedzić terapeuta. Na specjalne wskazania można zaplanować konsultacje z innymi specjalistami.

Testy funkcjonalne

  • Oszacowanie poziomu nasycenia organizmu estrogenami. W tym celu zbadaj tajemnicę szyjki macicy.
  • Weryfikacja owulacji, a także wydajności jajników, poprzez pomiar temperatury podstawowej. W przyszłości sporządzany jest wykres reżimu temperatury.
  • Badanie zachowania plemników w śluzie szyjki macicy. Takie testy nazywane są postcoiting, a przy ich pomocy możliwe jest zidentyfikowanie ciał przeciw-skórnych.

Zakaźne i hormonalne badania przesiewowe

Zapewnia pobieranie wymazu z pochwy, cewki moczowej, szyjki macicy w celu wykrycia ukrytych infekcji seksualnych.

Ponadto, pacjent jest poddawany badaniu krwi na choroby przenoszone drogą płciową, różyczkę i niektóre inne choroby zakaźne.

Badania hormonalne obejmują następujące testy:

  1. Badanie krwi na niektóre hormony: kortyzol, hormony tarczycy, testosteron, progesteron. Takie testy są powiązane z cyklem miesiączkowym: datę testu należy wybrać z lekarzem.
  2. Wykrywanie ilości DHEA-C i 17-ketosteroidów w moczu.

Przy opóźnieniu / braku menstruacji, krew jest sprawdzana pod kątem luteinizacji, hormonów folikulotropowych, prolaktyny i estradiolu.

Aby wyjaśnić stan pracy poszczególnych składników układu rozrodczego, a także określić reakcję tych związków na określone hormony, należy testy hormonalne.

Badanie instrumentalne

Zapewnia następujące procedury:

  • Badanie ultrasonograficzne narządów miednicy.
  • Badanie ultrasonograficzne nadnerczy z podejrzeniem hiperandrogenizmu. Podobną metodę można zastosować do badania tarczycy i / lub gruczołu sutkowego, aby wykluczyć / potwierdzić nowotwory, inne patologie.
  • Radiografia czaszki w zaburzeniach cyklu miesiączkowego, które są spowodowane chorobami neuroendokrynnymi.
  • Hysterosalpinografia jest przydatna w wykrywaniu defektów w budowie macicy i jajowodów. Procesy adhezyjne, fuzja macicy, niewydolność szyjkowo-szyjna, patologiczne nowotwory będą również widoczne na rentgenogramie.
  • Biopsja endometrium. W przypadku nieżonków, taka manipulacja jest zalecana w bardzo rzadkich przypadkach, gdy przyczyna niepłodności jest niejasna lub istnieją podejrzenia o rozrost endometrium.

Chirurgiczne metody diagnostyczne

Przy badaniu przyczyn niepłodności można praktykować dwie procedury:

1) Histeroskopia

Jest to obowiązkowa manipulacja w diagnostyce niepłodności macicy. Ten rodzaj interwencji wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym w warunkach szpitalnych. Podczas zabiegu operator nie tylko przeprowadza badanie narządów miednicy, ale w razie potrzeby pobiera próbkę tkanki do badania lub usuwa patologiczny guz.

Ponadto ta manipulacja jest używana w następujących przypadkach:

  1. Obfite krwawienie nieznanego pochodzenia.
  2. Nieskuteczność IVF.
  3. Regularne poronienia.

2) Laparoskopia

Ze względu na niski poziom traumatyzmu i możliwość - równocześnie z badaniem - przeprowadzenia leczenia, metoda ta jest popularna w badaniu kobiet w wieku rozrodczym.

Podobnie jak w poprzedniej procedurze, laparoskopię wykonuje się w znieczuleniu ogólnym.

Często jest on mianowany w następujących przypadkach:

  • Stany krytyczne: ciąża pozamaciczna, pęknięcie macicy itp.
  • Niedrożność jajowodów.
  • Cystic formacje na jajnikach.
  • Różne patologie macicy.
  • Skoki na narządach miednicy małej.

Przy wyraźnych zmianach w budowie jajowodów lekarz wyznacza kompleks badanie na gruźlicę. Oprócz badania tuberkulinę rentgenowskim płuc, jest również przeprowadził badanie histologiczne próbki pobierana przez łyżeczkowanie, endometrium.

Przyczyny niepłodności u kobiet i sposoby leczenia

Niepłodność to brak ciąży z jakiegokolwiek powodu po 1 roku aktywności seksualnej bez stosowania metod antykoncepcyjnych lub po 6 miesiącach, jeśli kobieta ma więcej niż 35 lat. Według Rosstat ponad 3% kobiet w Rosji, które są w wieku rozrodczym (od 20 do 44 lat) cierpi na bezpłodność po pierwszym porodzie, a prawie 2% nie jest w stanie urodzić w ogóle.

Istnieje wiele przyczyn, które uniemożliwiają poczęcie lub rodzą: od problemów do zdrowia, a kończą na czynnikach psychologicznych. Niepłodność dzieje i męski, ale ze względu na złożoność kobiecego układu rozrodczego większości niepłodnych małżeństw związanych z awariami u kobiet. W większości przypadków powodem braku ciąży może być instalowane i usuwane za pomocą leków lub operacji, ale są i niezidentyfikowane czynniki.

Co prowadzi do bezpłodności

Normalny proces reprodukcji wymaga interakcji męskich i żeńskich komórek płciowych. Podczas owulacji jajo jest uwalniane z jajników, a następnie przechodzi przez jajowody do macicy. Męskie narządy rozrodcze produkują plemniki.

Nasienie i jajo zwykle znajduje się w jajowodzie matki, gdzie następuje zapłodnienie. Zarodek wszczepia się do jamy macicy w celu dalszej formacji. Niepłodność kobieca ma miejsce, gdy z jakiegoś powodu ten program zawodzi.

Najczęstszymi problemami prowadzącymi do niepłodności są naruszenia procesu owulacji (w 36% przypadków), niedrożność jajowodów (30%), endometrioza (18%). Nieznane przyczyny niepłodności pozostają u 10% kobiet.

Niepłodność hormonalna

Delikatnej równowagi hormonów płciowych (estrogenów kobiet, progesteron, hormon luteinizujący, hormon folikulotropowy) jest niezbędne do terminowego dojrzewanie i uwalnianie komórki jajowej z jajnika.

Następujące zaburzenia hormonalne mogą powodować niepłodność:

  1. Polycystic ovary. Z powodu nadmiaru hormonów męskich lub nadmierne wydzielanie insuliny przez trzustkę jest utworzony z wielu pęcherzyków w jajnikach, ale żaden z nich dojrzewa i nie uwalnia jajo, to znaczy nie występuje owulacja. Zwiększenie jajników do 2-6 razy, wydłużenie cyklu miesięcznego, brak miesiączki. Ponad 70% kobiet ze zdiagnozowanymi policystycznymi jajnikami ma nadwagę. Więcej o tym, jak zajść w ciążę za pomocą policystycznych jajników →
  2. Odporność (stabilność) na insulinę, często związana z policycozą. Insulina hormonalna wytwarzana przez trzustkę jest odpowiedzialna za dostarczanie cukru z krwi do komórek ciała. Jeśli komórki przestaną je przyjmować, w odpowiedzi na wzrost poziomu cukru we krwi insuliny, uwalniane jest więcej niż normalnie. Według badań oporność związana jest ze zwiększoną liczbą męskich narządów płciowych - hiperandrogenizmem. Przyczynami oporności komórek na insulinę są niedożywienie, stres, siedzący tryb życia.
  3. Zwiększona liczba męskich hormonów. Nieregularne lub nawet nieobecne miesiączki mogą wskazywać na hiperandrogenizm. Nadmiar hormonów męskich hamują działania jajników, do końca owulacji i powodować bezpłodność. Hiperandrogenizm indukuje również silny wzrost włosów na ciele, trądzik, pogłębienie głosu i zmian w męskich kształtów.
  4. Nadmiar hormonu prolaktyny, produkowany przez przysadkę mózgową (hiperprolaktynemia). Problemy z funkcjonowaniem gruczołów są spowodowane naruszeniem zaopatrzenia w krew, przyczynami genetycznymi, otrzymanymi urazami, lekami, zapaleniem opon mózgowych. Charakterystyczne objawy choroby - pojawienie się mleka w klatce piersiowej i naruszenie cyklu miesięcznego. Występuje również mastopatia, wzrost gruczołu sutkowego, kruchość kości, zmniejszone pożądanie seksualne. Prolaktyna jest hormonem karmiących matek, z tego powodu wielu z nich nie ma owulacji i miesiączki. Zwiększenie tego hormonu kobietami, z reguły, jest połączone z zaburzeniem czynności tarczycy (tarczycy).
  5. Przedwczesna menopauza. Średni wiek początku menopauzy wynosi 50 lat, ale z powodu zaburzeń autoimmunologicznych lub genetycznych, chorób układu rozrodczego, niewłaściwego stylu życia, palenia tytoniu i innych przyczyn 1% kobiet ma menopauzę przed 40 rokiem życia. Rozwój żeńskich hormonów zmniejsza się, funkcje jajników i płodność stopniowo zanikają.
  6. Niewydolność żółtego ciała. Żółte ciało jest tymczasowym gruczołem, który powstaje w miejscu pęcherzyka, który uwolnił komórkę jajową. Hormon gruczołu, prolaktyny, stymuluje przygotowanie macicy do naprawienia w niej zapłodnionego jaja. Jeśli to nie wystarcza, fiksacja nie występuje i ciąża nie występuje, ale jeśli zostanie wykonana implantacja, wkrótce nastąpi poronienie. Warunki niedoboru ciała żółtego - naruszenia genetyczne, patologie jajników (zespół polikistoznyh jajników, rak), awarie w pracy przysadki. Więcej o żółtym ciele →

Fizjologiczne czynniki niepłodności

  1. Uszkodzenie jajowodów (jajowodów) lub brak drożności. To właśnie w jajowodach zapłodnienie ma miejsce, gdy jajo opuszcza jajnik i dołącza do plemnika, więc zapłodnienie jest niemożliwe z ich niedrożnością. Rury mogą ulec uszkodzeniu w wyniku zapalenia, po infekcjach wirusowych lub bakteryjnych, chorobach przenoszonych drogą płciową, powikłaniach spowodowanych interwencją chirurgiczną, gdy wystąpią skoki lub blizny.
  2. Endometrioza. Ze względu na czynniki genetyczne, patologie procesów immunologicznych i hormonalnych, błona śluzowa macicy powstaje w niewłaściwych miejscach wewnątrz i na zewnątrz układu rozrodczego. Endometrioza może blokować jajowody i hamować owulację, co powoduje bezpłodność. Objawy tej choroby są bolesne, obfite i bolesne okresy. Więcej informacji o endometriozie →
  3. Mięśniak macicy. Uważa się, że przyczyną mięśniaków (łagodne wychowanie na macicy, składające się z tkanki mięśniowej) jest wzrost poziomu estrogenów. Czynniki ryzyka - predyspozycje genetyczne, zaburzenia metaboliczne, stres, aborcja. Myoma daje się wyczuć za pomocą obfitej miesiączki, zaburzeń cyklu, bólu. Konsekwencje pojawienia się guza zależą od jego wielkości i umiejscowienia, w niektórych przypadkach powodują niepłodność, poronienia lub powikłania w ciąży. Więcej informacji o mięśniak macicy →
  4. Skoki i anomalie w postaci macicy (jednorożec i bicorn, obecność przegrody, infantylizm macicy). Przyczyną zrostów i zespolenia ścian macicy są procesy zapalne, urazy i endometrioza, a patologie struktury są spowodowane przyczynami genetycznymi. Konsekwencją tych problemów jest najczęściej spontaniczne poronienie, ponieważ zapłodnione jajo nie może zdobyć przyczółka w macicy.
  5. Blizna szyjki macicy lub anomalia jej kształtu. Skoki i blizny na szyjce macicy są wynikiem operacji lub infekcji. Z tego powodu plemniki nie przechodzą do jajowodów i występuje niepłodność. Deformacja szyjki macicy lub zmiany w składzie śluzu szyjkowego mogą również komplikować drogę plemników.
  6. Zapalenie narządów miednicy. Powodem tego może być infekcja spowodowana przez kilka gatunków bakterii, w szczególności chorób przenoszonych drogą płciową (STD) - rzeżączki, chlamydia, ureaplasmosis, rzęsistkowica i wiele innych. Czynniki zwiększające ryzyko zakażenia to seks bez prezerwatywy i zmiana partnerów seksualnych. Patogenne bakterie mogą wniknąć do organizmu podczas wewnątrzmacicznego manipulacji, podczas menstruacji, po porodzie, ponieważ w tym czasie zmniejsza się skuteczność naturalnych mechanizmów obronnych. Zakażenie może spowodować stan zapalny i jajników rury (jajnika) w połączeniu z zapaleniem macicy (endormetrit) i zapalenie szyjki macicy (szyjki macicy). Choroba charakteryzuje się bólem brzucha, nietypowe rozładowania (włącznie z nietypowym miesiąc), owrzodzenia, plamy, świąd i ból genitaliów.

Inne powody

  1. Wiek. Do czasu dojrzewania w jajnikach kobiety jest około 300 tysięcy jaj. Z biegiem czasu starzeją się - DNA ulega uszkodzeniu, ponieważ system jego powrotu do zdrowia z wiekiem jest gorszy. W związku z tym ich jakość maleje - ich przydatność do zapłodnienia i rozwoju zarodka. Proces ten staje się zauważalny po 30 latach, a kiedy kobieta kończy 35-40 lat, przyspiesza proces starzenia.
  2. Nadwaga lub niedowaga. Nadmiar tkanki tłuszczowej w organizmie zagraża niewydolnością hormonalną - wzrost ilości estrogenów i testosteronu, który zagraża chorobom ginekologicznym aż do niepłodności. Pod wpływem leków, u kobiet otyłych mogą wystąpić pełne ciąże, ale często występują problemy z urodzeniem i rozwojem dziecka. Niedostateczna waga (BMI poniżej 18,5) również prowadzi do zakłóceń w funkcjonowaniu układu hormonalnego, ale hormony są wytwarzane mniej niż to konieczne dla normalnego funkcjonowania układu rozrodczego, jaja już nie dojrzewają.
  3. Stres, wyczerpanie nerwowe, chroniczne zmęczenie. Stres jest przyczyną hiperprolaktynemii i obniżenia poziomu estrogenu we krwi, co wpływa na dojrzewanie komórki jajowej i jej przywiązanie do ściany macicy. Inną konsekwencją przeciążenia emocjonalnego są skurcze i skurcze mięśni, co prowadzi do hipertoniczności macicy i jajowodów, co zapobiega zapłodnieniu.
  4. Wrodzone zaburzenia. zespół Steina-Leventhala (wywołuje zespół policystycznych jajników), zespół adrenogenital (zaburzenia czynności nadnerczy oraz zwiększenie stężenia androgenów), zespół Turnera (brak miesiączki), zaburzenia krzepliwości krwi, a także kilka innych zaburzeń są natura genetyczne i utrudniać tworzenie lub spowodować wczesne poronienia.
  5. Czynniki immunologiczne. Obecność przeciwciał przeciwko plemnikom w śluzie szyjki macicy może prowadzić do niepłodności. W innych przypadkach układ odpornościowy matki zapobiega zakotwiczeniu zarodka w ścianie macicy, a zatem powoduje poronienie.
  6. Przyczyny psychologiczne. W niektórych przypadkach kobieta podświadomie postrzega ciążę jako zagrożenie. Może to być spowodowane urazem moralnym, lękiem przed zmianami w życiu lub wyglądem, lękiem przed porodem. Mózg kontroluje wszystkie procesy w ciele, więc negatywna postawa psychologiczna prowadzi do niepłodności.

Formy niepłodności

Istnieje kilka rodzajów niepłodności, różniących się terminami i mechanizmem występowania.

W zależności od możliwości wyeliminowania przyczyn, które spowodowały problemy z poczęciem, a szanse na kolejną ciążę są różne:

  • względna niepłodność, gdy po przyjęciu leku, normalizowaniu tła hormonalnego lub metabolizmu, operacji chirurgicznej w celu przywrócenia funkcji rozrodczej lub innego leczenia, może wystąpić poczęcie;
  • Bezwzględnie, w tym przypadku z powodu czynników wrodzonych, nieuleczalnych chorób lub zaburzeń, ciąża, która przyszła naturalnie, jest niemożliwa.

W niektórych przypadkach, po pierwszej ciąży (udanej lub nieudanej), kobieta nie może ponownie począć z różnych powodów, ale często pierwsza ciąża również nie występuje. W zależności od tego rozróżniają:

  • pierwotna niepłodność (brak ciąży);
  • wtórna niepłodność (w wywiadzie występują przypadki zbliżania się do ciąży).

Na temat mechanizmu występowania:

  • nabyta bezpłodność występuje z powodu urazów, infekcji, chorób układu rozrodczego i hormonalnego, które nie są powiązane z czynnikiem genetycznym;
  • wrodzone - choroby dziedziczne, anomalie rozwojowe.

Z przyczyn, które ją spowodowały, niepłodność dzieli się na następujące typy:

  • tubal (związany z niedrożnością jajowodów);
  • endokrynne (spowodowane zaburzeniami funkcjonowania gruczołów wydzielania wewnętrznego);
  • niepłodność z powodu patologii macicy;
  • otrzewnowe, gdy kolce w narządach miednicy zaburzają poczęcie, ale jajowody są przejezdne;
  • Niepłodność immunologiczna spowodowana jest tworzeniem się przeciwciał przeciwko plemnikom w ciele kobiety;
  • niepłodność z powodu endometriozy;
  • idiopatyczny (niejasna geneza).

Diagnostyka

Przyczyny niepłodności u kobiet są różnorodne, często dla ich wyjaśnienia konieczne jest poddanie się dużej liczbie badań.

Aby zdiagnozować obecność i przyczyny niepłodności u kobiet, konieczna jest konsultacja z ginekologiem lub specjalistą od rozrodu. On powinien dowiedzieć się od pacjenta, czy miała żadnych skarg bólu, separacji, czas trwania nieudanych prób zajścia w ciążę, obecność chorób genetycznych lub zakaźnych, chirurgii, powikłania, charakteru miesiączki i seksualności. Ponadto, lekarz jest zbadanie, w jaki sposób zewnętrzny - do oceny ciała, obecność nadmiaru owłosienia, skóry i ginekologiczne, w tym kontroli wewnętrznych narządów płciowych.

Istnieje szereg testów funkcjonalnych oferowanych w celu ustalenia przyczyn niepłodności:

  • wskaźnik szyjki macicy, który zapewnia ocenę śluzu szyjkowego w celu ustalenia poziomu estrogenów;
  • budowa podstawowej krzywej temperatury, która pozwala ocenić fakt i godzinę wystąpienia owulacji;
  • test po-siatkówki, gdy bada się aktywność plemników w szyjce macicy i ustala się obecność przeciwciał przeciwko plemnikom.

Aby określić przyczyny niepłodności, sugerowane są następujące testy:

  1. Aby uzyskać diagnostykę laboratoryjną niepłodności, najpierw sprawdź tło hormonalne. W szczególności, ocenie poziomu testosteronu, prolaktyna, kortyzol 5-7 dni cyklu progesteronu dla testu 20-22 dni, hormonów, kiedy wskaźniki są oceniane po stymulacji lub hamowania różne procesy hormonalne, na podstawie odpowiedzi.
  2. Dla chorób przenoszonych drogą płciową wymagana jest obowiązkowa analiza.
  3. Badanie przeciwciał przeciw plemnikom we krwi i śluzu szyjkowym jest immunogramem, analizą wydzieliny pochwowej i testem na zgodność.
  4. Analiza genetyczna nieprawidłowości chromosomalnych prowadząca do niepłodności.

Kobieta zostanie poproszona o poddanie się następującym badaniom:

  1. Ultradźwięki. Pozwala zobaczyć naruszenia narządów miednicy, mięśniaka macicy, ocenić strukturę macicy, jajników, jajowodów i ich drożności. Możesz także ocenić procesy owulacji i dojrzewania mieszków włosowych.
  2. Hysterosalpingography (GHA) - Kontrola wewnętrznych narządów płciowych za pomocą promieni Roentgena. Wprowadzony przez ginekologa materiał kontrastowy daje obraz przedstawiający stan macicy, jajowodów, jajników.
  3. Radiografia czaszki, ponieważ przyczyną niepłodności może być rozerwanie przysadki mózgowej lub jej guza.
  4. Kolposkopia, w tym badanie pochwy i szyjki macicy poprzez wprowadzenie kolposkopu - specjalnego urządzenia składającego się z lornetki i urządzenia oświetleniowego. Badanie to pozwala zidentyfikować oznaki erozji i zapalenia szyjki macicy - oznaki procesu zapalnego.
  5. Histeroskopia. Jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym przy użyciu optycznego urządzenia hysteroskopowego wprowadzonego do pochwy. Daje to możliwość wizualnej oceny kanału szyjki macicy, jamy macicy, jajowodów, a także pobrania tkanki śluzowej macicy w celu analizy.
  6. Laparoskopia - jest to sprawdzenie narządów miednicy za pomocą sprzętu optycznego poprzez mikrouk na brzuchu. Podobnie jak histeroskopia, jest to drobna operacja urazowa, po 1-3 dniach pacjent może opuścić szpital.

Leczenie

Decyzję o metodach i potrzebie leczenia podejmuje się po wszystkich badaniach i przyczynach niepłodności. W przypadku względnych, terapeutycznych lub chirurgicznych metod leczenia bezwzględna (nieuleczalna) niepłodność wymaga alternatywnych rozwiązań problemu - technologii wspomaganego rozrodu.

Leki

Leki stosowane w leczeniu niepłodności są na ogół przepisywane w korekcji zaburzeń owulacji u pacjentów z powodu problemów z hormonami. Ta metoda jest stosowana jako pierwsza opcja leczenia dla wielu pacjentów, często stosowana po leczeniu chirurgicznym lub w połączeniu z IVF i ICSI.

Istnieje szeroki zakres leków. Najczęściej spotykane z nich to:

  • Clomid i Serofen. Leki te są w postaci tabletek i sposobu stymulacji owulacji, zmuszając hormonów produce niezbędnych do dojrzewania oocytów, hormony podwzgórza (gonadotropin) i przysadki mózgowej luteinizującego (i hormonów folikulotropowy).
  • Zastrzyki hormonów: ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG), hormon folikulotropowy (FSH), ludzką gonadotropinę menopauzalną (hMG), hormon uwalniający gonadotropinę (GnRH), agonisty GnRH (agonistów GnRH). Hormony są wstrzykiwane w regularnych odstępach czasu. Leki te są bardziej skuteczne i drogie niż Clomid i Serofen. Zazwyczaj stosuje się je do stymulacji owulacji i późniejszego zapłodnienia in vitro.
  • Utrozhestan - lek zawierający progesteron i stymulujący przygotowanie macicy do implantacji jaja.
  • Dyufaston ze względu na zawartość dydrogesteronu pomaga zapłodnionej komórce jajowej przyłączyć się do macicy.
  • Bromokryptyna hamuje wytwarzanie prolaktyny.
  • Wobenzym jest przepisywany na stany zapalne i infekcje, ponieważ zwiększa odporność organizmu.
  • Tribestan normalizuje poziom estrogenu i hormonu folikulotropowego.

Leczenie chirurgiczne

Interwencja chirurgiczna może rozwiązać szereg problemów, ale jest używana tylko w początkowej fazie leczenia niepłodności z kilku powodów.

Mogą to być następujące typy operacji:

  1. Usunięcie polipów, mięśniaków, torbieli - Usunięcie nadmiaru lub nieprawidłowej tkanki w jamie macicy lub jamie jajnika może poprawić owulację i oczyścić drogę do zjednoczenia plemników i jaj. Cięcie tkanki jest zawsze wysyłane na biopsję w celu sprawdzenia złośliwych guzów.
  2. Leczenie operacyjne endometriozy. Operacja jest zalecana, gdy konserwatywne metody leczenia niepłodności nie pomagają, a choroba prowadzi do silnego bólu i zakłóceń układu moczowego.
  3. Przywrócenie bandażowanej podwiązki jajowej. W celu sterylizacji samice jajowodów mogą być cięte lub plombowane. Odwrotny proces - przywrócenie ich drożności - poważna operacja chirurgiczna, której pomyślny wynik zależy od metody i zaleceń dotyczących blokowania rur i ich stanu.
  4. Salpingolysis - usunięcie zrostów na jajowodach.
  5. Salpingostomy - w celu przywrócenia drożności jajowodu, usuwa się niejednolitą łatkę, a resztki rurki są połączone.

Te operacje są wykonywane przez histeroskopii i laparoskopii, ale po usunięciu dużych torbieli, mięśniaków, endometriozy, rozległe laparotomii jest używany, gdy duże nacięcie w brzuchu.

Pomocnicze technologie reprodukcyjne (ART)

W przypadku ART jajo jest zapładniane przez plemnik poza ciałem. Sercem procedury ART jest chirurgiczne usunięcie komórki jajowej z jajników, połączenie jej z plemnikiem w laboratorium i powrót do ciała pacjenta lub przeszczepienie innej kobiecie. Ogólnie stosuje się nawożenie pozaustrojowe (IVF).

Sukces operacji różni się w zależności od wielu warunków, w tym przyczyn niepłodności i wieku kobiety. Według statystyk, po pierwszym protokole IVF ciąża występuje u 40% kobiet w wieku poniżej 35 lat i stopniowo spada do 2% u osób powyżej 44 roku życia.

VRT może być kosztowne (polityka MHI zapewnia jedynie wolną zapłodnienie in vitro) i czasochłonne, ale pozwala wielu parom mieć dzieci.

Rodzaje SZTUKI:

  1. IVF - najbardziej skuteczna i rozpowszechniona forma ART. Z pomocą leków u kobiet powoduje indukcji jajeczkowania mnogiego (starzenie kilku jaj), które są następnie łączone ze spermą mężczyzny w szczególnych okolicznościach, i wrócił do macicy pacjenta po zapłodnieniu. Materiał siewny może należeć do męża i może być dawcą - zamrożony. Więcej informacji o ECO →
  2. ICSI (Iniekcja cytoplazmatyczna plemników jest iniektoplazmatycznym wstrzyknięciem plemnika) jest często stosowana u par z męskim czynnikiem niepłodności. Jeden zdrowy plemnik umieszcza się w jajku, w przeciwieństwie do zapłodnienia in vitro, gdy umieszcza się je na szalce Petriego, a nawożenie zachodzi samoistnie.
  3. Przeniesienie zarodków (gamety) do jajowodów - PREZENT I PREZENT. Zarodek przenosi się do jajowodów zamiast macicy.
  4. Inseminacja z nasieniem męża (ISM) lub inseminacja nasieniem dawcy (ISD) Stosuje się go, gdy nie jest możliwe wytrysk z pochwy, "złe" plemniki, w przypadku kriokonserwowanych nasion. Plemniki przenosi się do pochwy lub bezpośrednio do jamy macicy.
  5. Macierzyństwo zastępcze jest oferowany kobietom, które nie mają macicy. Jajo pacjenta zostaje zaimpregnowane plemnikiem męża i przeniesione do macicy matki zastępczej - kobiety, która urodzi dziecko.

Powikłania w stosowaniu ART mogą być uczuleniem na stymulację nadmiernej owulacji, ciąż mnogich, zespół hiperstymulacji jajników, stan zapalny i krwawienie.

Jeśli w wyniku długotrwałego leczenia i licznych prób posiadania dziecka, w tym przy użyciu wspomaganych metod reprodukcyjnych, ciąża nie występuje, nie rozpaczaj. Pary, które są pewne swojego pragnienia posiadania dziecka, mogą pomyśleć o adopcji.

Proces adopcji wymaga zebrania dużej liczby dokumentów i często długiego wyboru kandydatów. Istnieje ryzyko niewiedzy o cechach genetycznych dziecka lub braku zrozumienia, jeśli dziecko jest adoptowane, więc taka decyzja wymaga zrównoważonego podejścia.

Aby począć i porodzić dziecko, kobieta potrzebuje zdrowych jajników, jajowodów, macicy, układu hormonalnego. Naruszenie pracy któregokolwiek z tych narządów może przyczynić się do bezpłodności. Rozsądne jest poszukiwanie pomocy medycznej, jeśli istnieją czynniki ryzyka - nieregularny cykl menstruacyjny, endometrioza, ciąża pozamaciczna, PCOS, choroby zapalne narządów miednicy i inne.

Aby określić przyczyny niepłodności wymaga wielu testów i badań, w tym badań nad zaburzeniami hormonalnymi, genetycznymi, poszukiwaniem patologii narządów płciowych i chorób zakaźnych. W większości przypadków niepłodność można wyleczyć za pomocą leków (głównie leków hormonalnych), operacji chirurgicznych lub technologii wspomaganego rozrodu. Te ostatnie dają szansę tym parom, które z powodu problemów zdrowotnych nie mają możliwości posiadania dzieci w sposób naturalny.

Autor: Evgenia Limonova,
specjalnie dla Mama66.com

Jeśli w ciągu 12 miesięcy kobieta nie zajdzie w ciążę z regularnym życiem seksualnym bez ochrony, zdiagnozowana zostanie niepłodność. Dlaczego ten czas jest przeznaczony na ewentualną koncepcję? Statystyki są aktualizowane w ciągu 12 miesięcy: udowodniono, że 30% kobiet może począć w pierwszych 3 miesiącach otwartego życia seksualnego, 60% - w ciągu następnych 7 miesięcy, 10% - 11-12 miesięcy po rozpoczęciu planowania ciąży. Okazuje się, że wystarczy jeden rok, aby potwierdzić płodność kobiety. Współczesna medycyna jest w stanie rozwiązać problem niepłodności kobiecej w większości sytuacji. Specjalista-reproduktolog pomaga zidentyfikować rodzaj niepłodności i wybrać opcje rozwiązania tego problemu.

Niepłodność u kobiet

Kobieca niepłodność - objawia się brakiem ciąży w ciągu 1,5 - 2 lat lub więcej u kobiety, która ma regularne życie seksualne, bez stosowania środków antykoncepcyjnych. Przydzielają absolutną niepłodność związaną z nieodwracalnymi stanami patologicznymi, które wykluczają poczęcie (anomalie w rozwoju kobiecej sfery seksualnej) i względną bezpłodność, podatną na korektę. Wyróżnij także pierwotną (jeśli kobieta nie miała jednej ciąży) i drugą niepłodność (jeśli w historii była ciąża). Niepłodność kobiet jest poważną traumą psychologiczną zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet.

Niepłodność u kobiet

Diagnoza "niepłodność"Dana jest kobiecie z tego powodu, że jeśli w pierwszym roku lub więcej w regularnych stosunkach seksualnych bez użycia metod ochrony nie zajdzie w ciążę. Absolutna niepłodność mówi się, gdy pacjent ma nieodwracalne zmiany anatomiczne, które uniemożliwiają poczęcie (brak jajników, jajowodów, macicy, poważne anomalie w rozwoju narządów płciowych). Przy względnej niepłodności przyczyny, które ją spowodowały, mogą zostać poddane korekcie medycznej.

Również niepłodność jest podana pierwotnie - w przypadku braku historii ciąży kobiety i wtórne - w przypadku niemożności wystąpienia powtarzającej się ciąży. Niepłodność w małżeństwie występuje w 10-15% par. Spośród nich w 40% przypadków przyczyny niepłodności leżą w ciele mężczyzny (impotencja, gorsze plemniki, zaburzenia wytrysku), w pozostałych 60% - dotyczy to niepłodności żeńskiej. Przyczynami niepłodności mogą być naruszenia związane ze zdrowiem jednego z małżonków lub obu, dlatego konieczne jest przeprowadzenie ankiety u każdego z partnerów. Oprócz czynnika zdrowia fizycznego, psychologia rodzinna i nieszczęście społeczne mogą prowadzić do niepłodności. Aby wybrać właściwą taktykę leczenia niepłodności, musisz określić przyczyny, które ją spowodowały.

Przyczyny niepłodności żeńskiej

Czynnikami żeńskimi niepłodności w małżeństwie są:

  • zwiększone wydzielanie prolaktyny;
  • tworzenie guza przysadki;
  • różne formy zaburzeń cyklu miesiączkowego (brak miesiączki, oligomenorrhea, itp.), spowodowane naruszeniem regulacji hormonalnej;
  • wrodzone wady anatomiczne narządów płciowych;
  • obustronna niedrożność rurkowa;
  • endometrioza;
  • procesy klejowe w miednicy małej;
  • nabyta malformacja narządów płciowych;
  • gruźlicze uszkodzenie narządów płciowych;
  • układowe choroby autoimmunologiczne;
  • negatywny test po-kojcie;
  • zaburzenia psychoseksualne;
  • niejasne przyczyny niepłodności.

W zależności od przyczyn, które prowadzą kobiety do problemów z poczęciem, następujące formy niepłodności kobiecej są klasyfikowane:

  • Endokrynna (lub hormonalna) forma niepłodności
  • Rura-otrzewna forma niepłodności
  • Postać macicy bezpłodności
  • Niepłodność spowodowana endometriozą
  • Immunizacyjna postać niepłodności
  • Niepłodność nieznanej genezie

Endokrynna postać niepłodności jest spowodowana naruszeniem hormonalnej regulacji cyklu miesiączkowego, która zapewnia owulację. Dla hormonalnego niepłodności charakteryzuje jajeczkowania, t. E. W wyniku braku owulacji lub jaj nevyzrevaniya absencji dojrzałe jaja z pęcherzyka. Może to być spowodowane urazem lub chorobą obszaru podwzgórzowo-przysadkowej, nadmierne wydzielanie prolaktyny hormonów, zespół policystycznych jajników, niedobór progesteronu nowotworowych i zmiany zapalne jajnika i t. D.

Tubylcza niepłodność występuje, gdy istnieją przeszkody anatomiczne w ruchu jaj przez rurki macicy do jamy macicy, to znaczy, obie rurki macicy są nieobecne lub nieprzejezdne. W przypadku niepłodności otrzewnowej przeszkoda nie pojawia się w samych jajowodach, ale między rurkami a jajnikami. Niepłodność rurowo-otrzewnowa występuje zwykle w wyniku procesów adhezyjnych lub atrofii rzęsek wewnątrz rurki, które zapewniają postęp jaja.

Postać macicy związana z niepłodnością wynika z anatomicznych (wrodzonych lub nabytych) wad macicy. Są wrodzonej nieprawidłowości macicy jego niedorozwój (hipoplazję), podwajając obecność macicy lub macicy siodełka przegrody. Nabytymi wadami macicy są: wewnątrzmaciczna synezja lub jej deformacja, blizny. Nabyte wady macicy rozwijają się w wyniku interwencji wewnątrzmacicznych, w tym aborcji chirurgicznej - aborcji.

Niepłodność spowodowana endometriozą stwierdza się u około 30% kobiet z tą chorobą. Mechanizm wpływu endometriozy na niepłodność jest ostatecznie niejasny, ale można stwierdzić, że obszary endometriozy w rurkach i jajnikach zakłócają normalną owulację i ruch jaja.

Pojawienie form niepłodności odpornościowego ze względu na obecność przeciwciał plemników u kobiet, to znaczy odporność swoistą wobec plemników wytwarzane lub zarodka. W ponad połowie przypadków niepłodność nie jest spowodowana przez pojedynczy czynnik, ale przez kombinację 2-5 lub więcej przyczyn. W niektórych przypadkach przyczyny niepłodności pozostają nierozstrzygnięte, nawet po pełnym badaniu pacjenta i jej partnera. Niepłodność o nieznanej genezie występuje w 15% testowanych par.

Rozpoznanie niepłodności

Metoda przesłuchania w diagnostyce niepłodności

Aby zdiagnozować i zidentyfikować przyczyny niepłodności, kobieta potrzebuje konsultacji z ginekologiem. Ważne jest, aby gromadzić i oceniać informacje o ogólnym i ginekologicznym stanie zdrowia pacjenta. W tym przypadku staje się jasne:

  1. Skargi (stan zdrowia, czas trwania nieobecności w ciąży, zespół bólowy, jego lokalizacja i związek z miesiączką, zmiany masy ciała, obecność wydzielin z gruczołów sutkowych i dróg rodnych, klimat psychologiczny w rodzinie).
  2. Rodzinne i dziedziczne czynniki (infekcyjne i ginekologiczne choroby u matki i członków najbliższej rodziny, w wieku od matki i ojca w momencie narodzin pacjenta, stanu zdrowia, nałogów, liczba ciąż i porodów dla matek i ich przebiegu, stanu zdrowia i wieku męża).
  3. Choroby pacjenta (przeniesione infekcje, w tym seksualne, operacje, traumy, patologia ginekologiczna i współistniejąca).
  4. Charakter menstruacyjny function (wiek menarche, prawidłowość oceny, czas trwania, bolesne miesiączkowanie, liczba utracone podczas miesiączki krwi, zaburzenia dostępne na receptę).
  5. Ocena funkcji seksualnych (wiek rozpoczęcia aktywności seksualnej, liczba partnerów seksualnych i małżeństw, natura związków seksualnych w małżeństwie - libido, regularność, orgazm, dyskomfort podczas stosunku płciowego, wcześniej stosowane metody antykoncepcji).
  6. Genitalność (obecność i liczba ciąż, cechy ich przebiegu, wynik, przebieg porodu, obecność powikłań przy porodzie i po nim).
  7. Metody badania i leczenia, w przypadku gdyby były prowadzone wcześniej, a wyniki (laboratoryjne, endoskopowe, radiologiczne i funkcjonalnych metod badania; leki, chirurgii, fizykoterapii i innych zabiegów oraz ich przenośności).
Metody obiektywnego badania w diagnostyce niepłodności

Metody obiektywnego badania są podzielone na ogólne i specjalne:

Metody ogólnego badania w diagnostyce niepłodności mogą ocenić ogólny stan pacjenta. Są to badanie (określenie typu nadwozia, ocenę skóry i błon śluzowych, dystrybucji charakter włosów, stanu i stopnia rozwoju gruczołu sutkowego), badanie badaniu palpacyjnym tarczycy, żołądka, pomiar temperatury ciała, ciśnienie krwi.

Metody specjalnych badań ginekologicznych pacjentów z niepłodnością są liczne i obejmują testy laboratoryjne, funkcjonalne, instrumentalne i inne. W badaniu ginekologicznym oceniana jest włochatość, cechy struktury i rozwój zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych, aparat więzadłowy, izolacja z dróg rodnych. Spośród testów funkcjonalnych najczęściej spotykane w diagnostyce niepłodności są:

  • budowa i analiza krzywej temperatury (na podstawie podstawowych danych pomiarowych temperatury) - ocena aktywności hormonalnej jajników i owulacji;
  • definicja wskaźnika szyjnego - określenie jakości śluzu szyjkowego w punktach, odzwierciedlające stopień nasycenia organizmu estrogenami;
  • test postcoital (postcoital) - jest przeprowadzany w celu zbadania aktywności plemników w wydzielinie szyjki macicy oraz w celu określenia obecności ciał przeciw-skórnych.

Spośród diagnostycznych metod laboratoryjnych największą wartością w niepłodności jest badanie zawartości hormonów we krwi i moczu. Badania hormonalne nie powinny być wykonywane po badaniach ginekologicznych i mammologicznych, stosunku płciowym, bezpośrednio po porannym przebudzeniu, ponieważ poziom niektórych hormonów, w szczególności prolaktyny, może się zmieniać w tym samym czasie. Lepiej przeprowadzać testy hormonalne kilka razy, aby uzyskać bardziej wiarygodny wynik. W przypadku niepłodności następujące rodzaje badań hormonalnych mają charakter informacyjny:

  • badanie poziomu DHEA-C (siarczanu dehydroepiandrosteronu) i 17-ketosteroidów w moczu - pozwala ocenić funkcję kory nadnerczy;
  • Badanie poziomu prolaktyny, testosteron, kortyzolu, hormony tarczycy (T4, TK, TSH) w osoczu krwi w ciągu 5-7 dni cyklu menstruacyjnego - ocenę ich wpływu na fazie pęcherzykowej;
  • badanie poziomu progesteronu w osoczu krwi w 20-22 dniu cyklu menstruacyjnego - ocena owulacji i funkcjonowania żółtego ciała;
  • badanie poziomu hormonów luteinizujących, prolaktyny, estradiolu itp. pod kątem zaburzeń czynności menstruacyjnych (oligomenorrhea and amenorrhaa).

W diagnostyce niepłodności szeroko stosuje się testy hormonalne, które umożliwiają dokładniejsze określenie statusu poszczególnych części aparatu rozrodczego i ich reakcji na odbiór określonego hormonu. Najczęściej, gdy wykonywana jest niepłodność:

  • test progesteronowy (z norkolutom) - w celu określenia poziomu nasycenia organizmu estrogenami w braku miesiączki i reakcji endometrium na podanie progesteronu;
  • cykliczne lub estrogenu i progestyny, próbki z jednym z preparatów: Gravistat hormonalnych, nie ovlon, Marvelon, Ovidon, Femoden, Silest, Desmoulins triziston, trikvilar - określania odbioru endometrium steroidu hormonalnego;
  • Próbka Clomiphene (z klomifenem) - do oceny interakcji układu podwzgórzowo-przysadkowo-jajnikowego;
  • próbka z metoklopramidem - w celu określenia zdolności sekrecyjnej prolaktyny w przysadce mózgowej;
  • test z deksametazonem - u pacjentów ze zwiększoną zawartością męskich hormonów płciowych w celu określenia źródła ich produkcji (nadnercza lub jajniki).

Do diagnostyki postaci immunologicznych niepłodności prowadzi się w celu określenia zawartości przeciwciałami (przeciwciałami specyficznymi dla nasienia - ACAT) we krwi pacjenta i śluzu szyjki osoczu. Szczególne znaczenie w niepłodności ma przesiewowe zakażeń narządów płciowych (chlamydii, rzeżączki, mykoplazmozy, rzęsistkowica, opryszczka, wirus cytomegalii, etc.), które wpływają na funkcje rozrodcze kobiet. Informacyjnymi metodami diagnostycznymi dla niepłodności są radiografia i kolposkopia.

Pacjenci z powodu niepłodności wewnątrzmacicznego Adnations lub kleju rur zatkanie przedstawiono przegląd gruźlicy (radiografii, tuberkuliny, hysterosalpingoscopy, badanie endometrium). Aby wykluczyć neuroendokrynny choroby (zmiany przysadki) pacjentów z zakłóceniami rytmu miesiączkowego przeprowadza rentgenowskie czaszki i siodła. Złożone procedury diagnostyczne niepłodności kolposkopii koniecznie zawarte wykryć oznaki erozji szyjki macicy endocervicitis i służąc przejaw przewlekłej infekcji.

Z histerosalpingografia (rengenogrammy macicy i jajowodów) wykrytych nieprawidłowości i nowotworów macicy, domaciczne zrosty, endometrioza, niedrożności jajowodów, zrostów, jest często przyczyną niepłodności. Przeprowadzenie ultrasonografii pozwala zbadać drożność przewodów silnika. Przeprowadzono diagnostyczne skrobanie jamy macicy w celu wyjaśnienia stanu endometrium. Otrzymany materiał poddawany jest badaniu histologicznemu i ocenie zgodności zmian w endometrium do dnia cyklu menstruacyjnego.

Chirurgiczne metody diagnozowania niepłodności

Chirurgiczne metody diagnozowania niepłodności obejmują histeroskopię i laparoskopię. Histeroskopia jest endoskopowym badaniem jamy macicy za pomocą aparatu optycznego - histeroskopu, wprowadzonego przez zewnętrzną zatokę macicy. Zgodnie z zaleceniami WHO - Światowej Organizacji Zdrowia, nowoczesna ginekologia wprowadziła histeroskopię do obowiązkowego standardu diagnostycznego dla pacjentów z niepłodnością macicy.

Wskazania do histeroskopii to:

  • niepłodność pierwotne i wtórne, nawykowe poronienia;
  • podejrzenie rozrostu, polipów trzonu macicy, fuzji wewnątrzmacicznej, nieprawidłowości w obrębie macicy, gruczolistości, itp.;
  • naruszenie rytmu miesiączkowego, obfite miesiączki, acykliczne krwawienie z jamy macicy;
  • mioma, rosnąca w jamie macicy;
  • nieudane próby zapłodnienia in vitro itp.

Histeroskopii pozwala kontrolować kolejno wewnątrz kanału szyjki macicy, macicy wgłębienia, jej przedniego, tylnego i bocznych powierzchni, w prawo i w lewo ujścia jajowodu, śluzówkę macicy i ocenia stan identyfikacji stanów patologicznych formacjach. Badanie histeroskopowe wykonuje się zwykle w szpitalu w znieczuleniu ogólnym. Podczas histeroskopii lekarz może nie tylko zbadać wewnętrzną powierzchnię macicy, ale również usunąć niektóre nowotwory lub pobrać fragment tkanki endometrium do analizy histologicznej. Po histeroskopii ekstrakt wykonuje się w minimalnych (od 1 do 3 dni) warunkach.

Laparoskopia to endoskopowa metoda badania narządów i jamy miednicy małej za pomocą sprzętu optycznego, wprowadzonego przez mikrokrążenie przedniej ściany brzucha. Dokładność diagnostyki laparoskopowej jest bliska 100%. Podobnie jak histeroskopia, może być wykonywana z niepłodnością w celach diagnostycznych lub terapeutycznych. Laparoskopię wykonuje się w znieczuleniu ogólnym w szpitalu.

Główne wskazania do laparoskopii w ginekologii to:

  • niepłodność pierwotna i wtórna;
  • ciąża pozamaciczna, apopleksja jajników, perforacja macicy i inne pilne warunki;
  • niedrożność jajowodów;
  • endometrioza;
  • macica macicy;
  • torbielowate zmiany jajników;
  • proces klejenia w małej miednicy itp.

Niezaprzeczalnymi zaletami laparoskopii są bezkrwistość operacji, brak silnego bólu i szorstkich stawów w okresie pooperacyjnym, minimalne ryzyko pooperacyjnego procesu adhezji. Zwykle po 2-3 dniach od laparoskopii pacjent ma zostać wypisany ze szpitala. Chirurgiczne metody endoskopowe są mało traumatyczne, ale bardzo skuteczne zarówno w diagnozowaniu niepłodności, jak iw leczeniu, a zatem są szeroko stosowane do badania kobiet w wieku rozrodczym.

Leczenie niepłodności u kobiet

Decyzja w sprawie leczenia niepłodności podejmowana jest po otrzymaniu i ocenie wyników wszystkich przeprowadzonych badań oraz identyfikacji przyczyn, które je spowodowały. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od wyeliminowania pierwotnej przyczyny niepłodności. Metody leczenia stosowane w niepłodności u kobiet mają na celu: przywrócenie funkcji reprodukcyjnej pacjenta metodami zachowawczymi lub chirurgicznymi; stosowanie technologii wspomaganego rozrodu w przypadkach, w których naturalna koncepcja jest niemożliwa.

W przypadku endokrynnej postaci niepłodności przeprowadza się korektę zaburzeń hormonalnych i stymulację jajników. Nieleczne typy korekcji obejmują normalizację masy ciała (z otyłością) poprzez dietoterapię i zwiększoną aktywność fizyczną, fizjoterapię. Głównym rodzajem leczenia farmakologicznego niepłodności hormonalnej jest terapia hormonalna. Proces dojrzewania pęcherzyka kontrolowany jest przez monitorowanie ultrasonograficzne i dynamikę zawartości hormonów we krwi. Przy właściwej selekcji i przestrzeganiu leczenia hormonalnego, 70-80% pacjentów z tą postacią niepłodności zajdzie w ciążę.

W przypadku niepłodności tubalno-otrzewnowej celem leczenia jest przywrócenie drożności jajowodów przez laparoskopię. Skuteczność tej metody w leczeniu bezpłodności jajowodów jajowodów wynosi 30-40%. W przypadku długotrwałej niedrożności przewodu klejącego lub w przypadku nieskuteczności poprzedniej operacji zaleca się sztuczne zapłodnienie. Na etapie embriologicznym możliwe jest zamrażanie zarodków pod kątem ich możliwego wykorzystania, jeśli wymagane jest powtórne zapłodnienie in vitro.

W przypadku niepłodności macicy - anatomicznych wad jej rozwoju - wykonuje się rekonstrukcyjną chirurgię plastyczną. Prawdopodobieństwo zajścia w ciążę w tych przypadkach wynosi 15-20%. Na niemożności chirurgicznej korekcji macicy niepłodność (brak macicy wyraził swoje wady) i niezależne dzieci opatrzone kobiety uciekają się do usług matki zastępczej, gdzie przesadzania jest przenoszone do macicy zarodków przechowywanych specjalny wybór matki zastępczej.

Niepłodność wywołana endometriozą leczy się endokrzepulacją laparoskopową, podczas której usuwa się patologiczne ogniska. Wynik laparoskopii ustala się w trakcie terapii lekowej. Procent ciąży wynosi 30-40%.

W bezpłodności immunologicznej sztuczna inseminacja jest zwykle wykorzystywana przez sztuczne zapłodnienie nasieniem męża. Metoda ta pozwala przejść przez barierę immunologiczną kanału szyjki macicy i sprzyja wystąpieniu ciąży w 40% przypadków niepłodności immunologicznej. Leczenie niezidentyfikowanych postaci niepłodności jest najtrudniejszym problemem. Najczęściej w takich przypadkach stosuje się metody wspomagające technologię reprodukcyjną. Ponadto wskazaniami do sztucznego unasienniania są:

  • niedrożność jajowodów lub brak jajowodów;
  • stan po leczeniu zachowawczym i lecznicza laparoskopia z powodu endometriozy;
  • nieudane leczenie niepłodności hormonalnej;
  • absolutna niepłodność męska;
  • wyczerpanie funkcji jajników;
  • niektóre przypadki niepłodności macicy;
  • Współistniejąca patologia, w której ciąża jest niemożliwa.

Główne metody sztucznego unasienniania to:

Skuteczność leczenia niepłodności wpływa na wiek obojga małżonków, zwłaszcza kobiet (prawdopodobieństwo wystąpienia ciąży dramatycznie spada po 37 latach). Dlatego, aby rozpocząć leczenie niepłodności, należy jak najszybciej. I nigdy nie należy rozpaczać i tracić nadziei. Wiele form niepłodności można korygować tradycyjnymi lub alternatywnymi metodami leczenia.